در نمونه دیگر

در نمونه دیگر، شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی پاکدشت در دادنامه شماره ۱۹۹ مورخ ۱۳۹۲/۲/۱۹ چنین آورده است: در خصوص دادخواست آقای مک. به طرفیت آقای ح.ص به خواسته تنفیذ فسخ مبایعه نامه ۳۰۲۳۱ مورخ ۹۱/۲/۷ به دلیل عدم ایفای تعهدات و عدم پرداخت ثمن و الزام به پرداخت خسارت تأخیر تادیه از ۹۱/۲/۷ لغایت اجرای دادنامه و خسارت دادرسی، ن. ب. ا. خواهان در شق اول خواسته مورد ادعای خود، تنفیذ فسخ مبایعه نامه را خواسته است و جهت آن را نیز عدم پرداخت ثمن عنوان نموده ولی در شق دوم خواسته خود را الزام به پرداخت خسارت تأخیر نادیه ثمن عنوان نموده است. در حالی که این دو خواسته خواهان با هم در تعارض است چرا که در صورت احراز عدم پرداخت ثمن و صدور حکم به تنفیذ فست دیگر ثمن مسترد نمی گردد و در صورت احراز تعلق خسارت تأخیر تادیه ثمن دیگر قرارداد فسخ نشده است، لذا خواسته مورد ادعای خواهان از تنجیز لازم برخوردار نبوده است و مستند به بند نهم از ماده ۸۴ ناظر بر ماده ۸۹ قا د.م قرار رد دعوای خواهان صادر اعلام می گردد.» با تجدید نظر خواهی خواهان شعبه ۵۲ دادگاه تجدیدنظر استان تهران طی دادنامه شماره ۹۲۰۹۹۷۰۲۶۹۵۰۰۹۰۰ مورخ ۱۳۹۲/۷/۲۹ رای بدوی را تأیید و دعوا را غیر قابل استماع اعلام و چنین مقرر نمود: