در همان فرض پرسش این است که آیا مأمور اجرا باید اقدامات

۴۰۱. در همان فرض پرسش این است که آیا مأمور اجرا باید اقدامات اجرایی را برای بازداشت اموال حافظ تنها معادل ارزش اموالی که از تسلیم آنها خودداری نموده ادامه مال منقول و ترتیب بازداشت آن گرفتن مال از م. ع. و حفظ آن ۱۸۱ دهد یا باید اقدامات را برای گرفتن خسارات م. ع. نیز ادامه دهد؟ در پاسخ باید پذیرفت که با گرفتن حق محکوم له از محل اموال حافظ حکم اجرا می شود و تکلیف مأمور اجرا که اجرای حکم است پایان می پذیرد و مأمور اجرا مکلف به گرفتن حق م. ع. از حافظ نمی باشد و از این رو اقدامات اجرایی علیه حافظ تعطیل شده و م. ع. می تواند برابر قواعد عام برای گرفتن حق خود از حافظ در در مرجع صالح اقدام کند. پرسش دیگر اینکه چنانچه معادل ارزش مال توقیف شده از اموال حافظ بازداشت و حکم از محل فروش آنها اجرا شود آیا پس از آن حافظ می تواند ادعا کند اموالی که از وی بازداشت شده و محکوم به از محل آن استیفا گردیده چون بدل حیلوله بوده می تواند با پس دادن مالی که حافظ آن بوده اموال خود بدل را پس بگیرد؟ چنانچه ماده ۳۱۱ ق.م. و احکام و آثار بدل حیلوله مورد توجه قرار گیرد پاسخ آری پذیرفتنی است. در حقیقت به موجب این ماده غاصب باید مال مغصوب را عیناً به صاحب آن رد نماید و اگر عین تلف شده باشد باید مثل یا قیمت آن را بدهد و اگر به علت دیگری رد عین ممکن نباشد باید بدل آن را بدهد. اما در قانون اجرای احکام مدنی، بر عدم دسترسی به عین و تلف آن اثر واحدی مترتب گردیده است؛ در حقیقت به موجب ماده ۴۶ .. . . م. اگر محکوم به عین معین بوده و تلف شده یا به آن دسترسی نباشد قیمت آن از م. ع. وصول می شود... نکه ش ۵۴۶ به بعد). ماده ۳۹ قانون یاد شده نیز دلالت بر همین امر دارد زیرا در صورت عدم امکان استرداد عین محکوم به قیمت آن وصول می شود که می تواند ناشی از تلف عین یا عدم امکان درد، آن باشد. به موجب ماده ۸۵ ق. . . م. نیز با امتناع حافظ از تسلیم مال توقیف شده علی القاعده نک. ش. ۳۹۵ به بعد)، ید حافظ ضمانی می گردد و دادورز مأمور اجرا را مکلف می نماید معادل ارزش مال توقیف شده را از اموال حافظ استیفا کند. در ماده ۸۵ یاد شده نیز برخلاف ماده ۳۱۱ ق م تفاوتی میان علت خودداری حافظ از تسلیم مال نیست و علت خودداری از تسلیم هر چه باشد خواه تلف یا عدم دسترسی با لحاظ ملاه ۸۳ ق. . . م. نک ش. ۳۹۲) به بعد معادل ارزش آن باید از اموال حافظ استیفا شود. بنابراین در صورت امتناع حافظ از تسلیم اموال بازداشت شده و استیفای معادل ارزش آن از اموال حافظ توسط مأمور اجرا بر معادل ارزش ماله نمی توان آثار بدل حیلوله بار نمود و به حافظ اختیار داد، پس از ختم عملیات اجرایی با دادن فاصله از مأمور اجرا درخواست گرفتن بدل حیلوله از م. ع. نماید زیرا عملیات اجرایی پایان یافته و پرونده اجرایی مختومه شده است. (۱)