دکترین
دعوای متقابل
دعوای متقابل دعوایی است که خوانده در برابر خواهان دعوای اصلی اقامه می کند و در صورتی که با دعوای اصلی دارای وحدت منشأ دعاوی یا ارتباط کامل دعاوی باشد، همراه با دعوای اصلی مورد رسیدگی قرار می گیرد. دعوای متقابل از اقسام دعوای طاری است و ممکن است علاوه بر کارکرد دفاعی، برای تحصیل حقی مستقل علیه خواهان نیز مطرح شود. به عبارت دیگر؛ دعوای متقابل، دعوایی است که خواندهٔ دعوای اصلی علیه خواهان دعوای اصلی اقامه میکند. این دعوا به عنوان یک دعوای کامل بوده و نیازمند رعایت تشریفات آیین دادرسی مدنی مانند تنظیم دادخواست م. ب.. زمانی است که تمامی شرایط دعاوی طاری وجود دارد؛ دعوای متقابل به نحو توأمان با دعوای اصلی رسیدگی خواهد شد.
منبع: «معیار تمایز دفاع از دعوای متقابل»، مجله حقوقی دادگستری، 1405 · مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم)، گنج دانش، 1388 · آیین قضاوت مدنی در محاکم ایران، فکرسازان، 1389 · آیین دادرسی مدنی (3) (دعاوی طاری و شرایط اقامه آن)، مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1389
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
