دلایل اثبات دعوا — در حقوق ما برای اثبات این امر

در حقوق ما برای اثبات این امر که شوهر پدر فرزندی که در زمان زوجیت به دنیا آمده نیست، هیچ دلیل و سبب خاصی لازم نیست. شوهر می تواند از تمام دلایل و قراین در این باره استفاده کند و محدودیتی ندارد. ۲ تنها نکته ای را که باید تصریح کرد این است که در نتیجه ایجاد ظن درباره انتساب طفل به دیگری و به یاری حساب احتمالها نمی توان نسبی را که بر مبنای اماره فراش مشروع شناخته شده است انکار کرد برای مثال نمی توان گفت چون برحسب قراین و دلایل احتمال این که فرزند متولد در زمان زوجیت متعلق به شوهر نباشد به مراتب بیشتر است باید دعوای انکار ولد پذیرفته شود. در این دعوا ظن قوی اعتبار ندارد و برای دگرگون ساختن وضع مدنی کودک باید به قطع و یقین رسید. چنان که ماده ۱۱۶۰ قانون مدنی در یکی از بی اهمیت ترین موارد اثبات خلاف اماره فراش موردی که اختلاف درباره انتساب طفل به شوهر سابق و کنونی مادر است مقرر می دارد که: ... طفل ملحق به شوهر دوم است، مگر آن که امارات پلنیول و ریپر همان کتاب ش ۷۹۰، پاورقی ش ۲ - دادگاه پاریس ۱۴ نوامبر ۱۹۲۳، سیری، ۱۹۲۴، ۲، ۳۸. ۲. در حقوق فرانسه، پیش از اصلاح قانون مدنی در ۱۹۷۲ شوهر تنها در موردی که آبستنی و تولد طفل از او پنهان نگاه داشته میشد از این آزادی برخوردار بود ولی اصلاحات ۱۹۷۲ این محدودیت را از بین برد ماده (۳۱۲) و حقوق کنونی فرانسه از این حیث به ایران شباهت دارد ویل همان کتاب ش ۵۰۷).