Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

دیدگاه اسلام در مورد آزادی عقیده و بیان نویسندگان: حسین مهرپور منبع: دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1370 شماره 27 حوزه‌های تخصصی: حوزه‌های تخصصی حقوق حقوق بین الملل حقوق بشر حقوق بشر بین الملل دریافت مقاله تعداد دانلود : ۲۹۹۸ آرشیو آرشیو شماره‌ها: ۷۲ سال ۱۳۸۵ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران پاییز 1385 شماره 73 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران تابستان 1385 شماره 72 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بهار 1385 شماره 71 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1385 شماره 74 سال ۱۳۸۴ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بهار 1384 شماره 67 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1384 شماره 70 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1384 شماره 69 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1384 شماره 68 سال ۱۳۸۳ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بهار 1383 شماره 63 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1383 شماره 66 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1383 شماره 65 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1383 شماره 64 سال ۱۳۸۲ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران بهار 1382 شماره 59 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1382 شماره 62 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1382 شماره 61 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1382 شماره 60 سال ۱۳۸۱ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران پاییز 1381 شماره 57 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1381 شماره 58 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1381 شماره 56 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1381 شماره 55 سال ۱۳۸۰ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1380 شماره 54 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1380 شماره 53 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1380 شماره 52 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1380 شماره 51 سال ۱۳۷۹ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1379 شماره 50 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1379 شماره 49 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1379 شماره 48 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1379 شماره 47 سال ۱۳۷۸ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1378 شماره 46 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1378 شماره 45 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1378 شماره 44 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1378 شماره 43 سال ۱۳۷۷ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1377 شماره 42 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1377 شماره 41 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1377 شماره 40 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1377 شماره 39 سال ۱۳۷۶ (۳) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1376 شماره 38 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1376 شماره 37 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1376 شماره 36 سال ۱۳۷۵ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1375 شماره 35 سال ۱۳۷۴ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1374 شماره 34 سال ۱۳۷۳ (۳) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1373 شماره 33 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1373 شماره 32 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1373 شماره 31 سال ۱۳۷۲ (۲) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1372 شماره 30 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1372 شماره 29 سال ۱۳۷۱ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1371 شماره 28 سال ۱۳۷۰ (۲) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1370 شماره 27 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1370 شماره 26 سال ۱۳۶۹ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1369 شماره 25 سال ۱۳۶۸ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1368 شماره 24 سال ۱۳۶۶ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1366 شماره 23 سال ۱۳۶۰ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1360 شماره 22 سال ۱۳۵۸ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1358 شماره 21 سال ۱۳۵۶ (۲) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1356 شماره 20 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1356 شماره 19 سال ۱۳۵۴ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1354 شماره 18 سال ۱۳۵۲ (۴) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1352 شماره 17 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1352 شماره 15 و 16 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1352 شماره 14 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1352 شماره 13 سال ۱۳۵۱ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1351 شماره 12 سال ۱۳۵۰ (۶) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1350 شماره 10 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1350 شماره 9 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1350 شماره 8 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1350 شماره 7 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1350 شماره 6 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1350 شماره 5 سال ۱۳۴۹ (۳) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1349 شماره 4 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1349 شماره 3 - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1349 شماره 2 سال ۱۳۴۵ (۱) - دانشکده حقوق و علوم سیاسی 1345 شماره 1 چکیده بی تردید ‘ دلپذیر ترین کلمه ای که در این چند قرن گوش انسان را نواخته کلمه «آزادی» است درعین حال ‘ این کلمه جنجالی ترین و ظریف ترین بحثها را نسبت به کلمات و مفاهیم اجتماعی مشابه خود از قبیل عدالت ومساوات و غیره درپی داشته است. درباره مفهوم و تعریف آن سخنان بسیاری گفته اند. تا جائیکه بگفته آیزابرلین: «نویسندگان تاریخ عقاید بیش از دویست معنی گوناگون برای این کلمه ضبط کرده اند» آزادی عقیده و آزادی بیان از جمله مباحثی است که در بحثهای مربوط به آزادی بیشترین مطلب و بالاترین جایگاه را به خود اختصاص داده است و بسیاری از نویسندگان و اندیشمندان درباره آزادی مطلق انسان در خصوص داشتن عقیده و بیان آن ‘ دادسخن داده اند ومخصوصا در مورد آزادی عقیده بسیار پای فشرده اند. جان استوارت میل در رساله مشهور خود «درباره آزادی» می گوید: «..منطقه مناسب آزادی بشری در درجه اول شامل قلمرو هشیار ضمیر اوست و دراین منطقه است که وجدان انسانی به جامع ترین معنای آن باید آزاد باشد. آزادی افکار و امیال ‘ آزادی مطلق عقاید و احساسات (نسبت به کلیه موضوعات نظری ‘علمی‘ اخلاقی یا الهی) ضروری است. آزادی بیان و نشر عقاید ممکن است در وهله اول مشمول اصل دیگری به نظر برسد‘ چونکه گفتن و پخش کردن عقیده متعلق به آن قسمت ا زرفتار فرد است که به دیگران مربوط می شود‘ اما از آنجائیکه بیان و نشر اندیشه تقریبا بهمان اندازه مهم است که خود آن اندیشه و تا حد زیادی روی همان دلایلی استوار است که آزادی اندیشه ‘ د رعمل نمی شود آن را از بحث اندیشه جدا کرد» اعلامیه جهانی حقوق بشر‘ آزادی عقیده و بیان را درزمره حقوق اساسی بشر که همه ملتها باید به آن احترام بگذارند قلمداد کرده و ماده 19 آن اعلام می دارد: «هر فردی حق برخورداری از آزادی عقیده و بیان را دارد و این حق متضمن آن است که او بتواند بخاطر عقایدش بیم و اضطراب به دل راه ندهد ونیز بتواند اطلاعات و افکار را بدن ملاحظات مرزی و با هر وسیله بیان که باشد جستجو کند ‘ بدست آورد و نشر دهد» و طبعا آزادی عقیده دینی و مذهبی نیز بسیار مورد بحث قرار گرفته و تضمین آزاد بودن انسان برای اتخاذ هر نوع عقیده مذهبی و احترام به عقاید مذهبی افرادهرچه باشد شدیدا مورد حمایت قرار گرفته است. بگونه ای که ماده 18 اعلامیه جهانی حقوق بشر در این زمینه مقرر می دارد: «هر کس حق برخورداری از آزادی اندیشه‘ وجدان و مذهب را دارد. این حق متضمن آزادی تغییر مذهب یا اعتقادش را – منفردا یا مجتمعا آشکارا یا نهانی – ا زطریق تعلیمات ‘ رسوم و شعائر مذهبی واجرای مناسک دینی آزادانه ابراز دارد.» بنابراین از نقطه نظر اعلامیه حقوق بشر هر فرد به عنوان یک انسان حق دارد هر نوع عقیده مذهبی و دینی را داشته باشد و یا انتخاب کند‘ اعتقاد مذهبی یک امر شخصی وفردی است و هیچکس و به خصوص دستگاه حاکم حق ندارد کسی را به خاطر داشتن مذهب خاص مواخذه کند و یا او را وادار به گرایش به مذهب خاصی بنماید. به تعبیر دادگاه عالی آمریکا: «روابط انسان با آفریدگارش به دولت ارتباط ندارد. حق گرایش به مذهب مورد انتخاب شخص‘ متضمن این امر است که فرد درمقابل هیچکس به لحاظ عقیده مذهبیش باز خواست نشود. قانون‘ هیچ موضوعی را به عنوان بدعت و الحاد تلقی نمی کند و هیچ اصل کهنی را حمایت نمی نماید و هیچ فرقه ای را خلاف مذهب نمی داند» حال ب. ت. ب. آنچه گفته شد باید به بینیم دیدگاه اسلام در این زمینه چیست؟ و آزادی عقیده دینی و بیان آن برای انسان در دید اسلام از چه مفهومی برخوردار است؟ آیا از نظر اسلام‘ انسان مجاز است هر نوع عقیده مذهبی را برای خود برگزیند و هیچ مسئولیتی د راین خصوص نداشته باشد؟ نوع برخورد حکومت اسلامی با دارندگان وگروندگان به عقاید ومذاهب مختلف چگونه می تواند باشد؟ و سرانجام محدوده آزادی بیان و نشر عقاید چیست؟ برای تبیین دیدگاه اسلام در این خصوص با استفاده ا زمباحث قران کریم به طور اختصار عناوین زیر مورد بحث قرار می گیرد. تبلیغات

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین