دیه لب: در فقه

به نظر برخی از فقها در جمع شدن لب‌ها، باید دیه توسط حاکم تعیین شود، اما در این خصوص میان فقها، سه نظر دیگر نیز دیده می‌شود: ۱- خشک شدن و بی‌حس شدن لب به همراه نمایان شدن دندانها موجب دیه کامل است، چرا که این امر به منزله اتلاف منفعت و نیز از میان رفتن زیبایی چهره است، این نظر را گروهی دارای اشکال دانسته و اظهر را ثبوت آرش بیان نموده‌اند. ۲- جمع شدن لب‌ها به نحوی که روی دندان‌ها را نپوشاند و بی‌حس نیز نشود، موجب آرش است. ۳- جمع شدن لب‌ها اگر به همراه سست شدن باشد، موجب دو ثلث دیه کامل که همان دیه عضو فلج است می‌شود. گروهی از فقها معتقدند اگر جنایت منجر به جمع شدن بخشی از لب‌ها شود ولی منافع را باقی بگذارد، باید دیه توسط حاکم تعیین گردد. همچنین برخی از فقها بیان داشته‌اند که جنایتی که موجب سست شدن دو لب شود، موجب دو سوم دیه کامل و جنایتی که سبب در هم کشیده شدن دو لب شود نیز موجب آرش است. منبع: فقه استدلالی (ترجمه تحریر الروضه فی شرح اللمعه)، طه، 1391 · قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی، دادستان و میثاق عدالت، 1389 · ترجمه مبانی تکملةالمنهاج (جلد دوم)، خرسندی، 1390 · متون فقه (جلد چهارم)، خط سوم، 1381 · قانون مجازات اسلامی در نظم حقوقی کنونی (همراه با فهرست تفصیلی عناوین مجرمانه)، ققنوس، 1389 · بررسی تطبیقی حقوق جزای اسلامی و قوانین عرفی (جلد سوم) (جرایم علیه تمامیت جسمانی اشخاص)، یادآوران، 1390 · قانون مجازات اسلامی در آیینه آرای دیوانعالی کشور (قسمت سوم) (قصاص عضو و دیه اعضا)، جنگل، 1388