دیون

دین یا بدهی تعهدی است که بر ذمه شخصی به نفع کسی وجود دارد از حیث انتساب آن به بستانکار، طلب نامیده می‌شود و از حیث نسبتی که با بدهکار دارد دین یا بدهی نام دارد. همچنین به معنای وام ، قرض و وام مدت دار است. مال کلی ثابت در ذمه یک فرد، به نفع افراد دیگر را که به یکی از اسباب صحیح پدید می آید، دین می گویند. همچنین، در خصوص دین، چنین مطرح شده است که: دین، مفرد دیون و به معنای وام، قرض، وام مدت دار است و در زبان عامیانه به «بدهی» معروف است. منبع: مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد دوم)، گنج دانش، 1388 · ترمینولوژی حقوق، گنج دانش، 1374 · مستثنیات دین (مطالعه تطبیقی در فقه، حقوق ایران و آمریکا)، هما، 1384 · ترمینولوژی حقوق نوین (جلد دوم)، کیان، 1392