دکترین
رابطه حقوق بشر و حقوق شهروندی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
رابطه حقوق بشر و حقوق شهروندی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
نویسندگان: علیرضا دبیرنیا عبدالسعید شجاعی
منبع: حقوق اسلامی سال هجدهم پاییز 1400 شماره 70
چکیده
ماهیت مفاهیم حقوق بشر و حقوق شهروندی و رابطه میان آنها همواره محل بحث و چالش بوده است. مفهوم حقوق شهروندی بر اساس عوامل وجودی و روند تاریخی به دو دسته حقوق شهروندی ایستا و حقوق شهروندی پویا قابل تقسیم است. برهمین مبنا هم حقوق بشر به دو دسته حقوق بشر جهانی و ملی تقسیم می شود. همخوانی هایی در عوامل وجودی هریک از آنها منجر به شکل گیری رابطه میان آنها شد. در ابتدا رابطه حقوق شهروند ایستا با حقوق بشر ملی شکل گرفت و درادامه و به مقتضای زندگی مدرن بشری، رابطه حقوق شهروندی پویا با حقوق بشر جهانی پدید آمد. قانون اساسی در قالب اصول مکانیسمی و جوهری حاوی هردو این روابط م. ب. به طوری که رابطه حقوق شهروندی پویا و حقوق بشر جهانی در اصول جوهری و رابطه حقوق شهروندی ایستا با حقوق بشر ملی در اصول مکانیسمی درج می شود. قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هم نسبت به این قاعده پای بند م. ب. و اصول جوهری خ. ر. ب. مفاهیم حقوق بشر جهانی و حقوق شهروند پویا و رابطه میان آنها اختصاص داده و در اصول مکانیسمی هم به مفاهیم شهروندی ایستا و حقوق بشر ملی و رابطه میان آنها اشاره کرده است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
