رابطه نامشروع

رابطه نامشروع به معنای هر نوع رابطه جنسی کمتر از حد دخول است که بر خلاف قانون بوده و مستلزم اجرای مجازات باشد جرم رابطه نامشروع، یک جرم طرفینی است که منوط به وجود و اراده دو نفر است، ملاک تشخیص عمل منافی عفت غیر از زنا را باید عرف و عادت محل دانست در جرایم علیه عفت عمومی ، رضایت طرفین را نمی‌توان مانعی برای تحقق جرم دانست، همچنین در اعمال منافی عفت مادون زنا، تفاوتی میان مرده و زنده وجود ندارد. رابطه نامشروع عنوانی در حقوق کیفری ایران برای برخی روابط جنسی یا اعمال منافی عفت میان زن و مردی است که میان آنان علقه زوجیت وجود ندارد. در تحلیل حقوقی باید میان رابطه نامشروع دون زنا و زنا تفکیک کرد؛ زیرا عناصر و آثار کیفری و همچنین برخی آثار مدنی این رفتارها متفاوت است. منبع: مبسوط در ترمینولوژی حقوق (جلد سوم)، گنج دانش، 1388 · قانون مجازات اسلامی در نظم حقوق کنونی (دکترین و رویه کیفری ایران)، مهاجر، 1389 · حقوق جزای اختصاصی (جرایم علیه تمامیت جسمانی- شخصیت معنوی- اموال و مالکیت- امنیت و آسایش عمومی) (علمی-کاربردی)، دانشگاه تهران، 1386 · بایسته‌های حقوق جزای عمومی (جلد اول دوم سوم)، میزان، 1389 · «جبران خسارت معنوی ناشی از رابطه نامشروع (مطالعه موردی یک رای قضایی)»، دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی، 1405