روش ارزیابی موردی خسارت

امروزه در حقوق بسیاری از کشورها با استناد به اصل جبران کامل خسارات ، از « روش ارزیابی موردی خسارت » یا « روش ارزیابی شخصی خسارت » برای تقویم و جبران خسارت‌های بدنی دفاع می‌شود. در این دیدگاه، پس از وقوع حادثه، به ارزیابی خسارت‌های وارده پرداخته می‌شود (دیدگاه پسینی) در مقابل، در برخی از نظام‌ها از « روش ارزیابی مقطوع خسارت » و « روش ارزیابی نوعی خسارت » برای تقویم صدمات جسمانی استفاده می‌گردد. بر مبنای این نگرش، پیش از وقوع حادثه، میزان خسارت قابل جبران به صورت مقطوع تعیین می‌شود (دیدگاه پیشینی). منبع: «معیار ارزیابی «خسارت‌های‌ بدنی»، : نظام ارزیابیِ مقطوع یا موردی؛ مطالعه تطبیقی در حقوق اسلام، ایران، فرانسه و انگلستان"