زیان معنوی به دلالت ماده ۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری عبارت از

زیان معنوی به دلالت ماده ۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری عبارت از صدمات روحی یا هتک حیثیت و اعتبار شخصی خانوادگی یا اجتماعی است. بنابراین اگر به واسطه تخلف از اجرای تعهد صدمات روحی و روانی یا خسارت به اعتبار آبرو و شئون وابسته به شخص انسان یا حیثیت شغلی متعهدله وارد آید وی میتواند آن را مطالبه نماید. هر چند ضابطه و معیاری برای اندازه گیری دقیق این نوع خسارت وجود ندارد و حقیقتاً آبرو و حیثیت برباد رفته انسان شریف را نمیتوان با پول جبران کرد و محاکم نیز در این زمینه با مشکل مواجه اند، اما به هر تقدیر جبران خسارت حتی به صورت ناقص قطعاً بهتر از عدم جبران آن است و می تواند مرهم کمی بر درد و آلام روحی یا هتک حیثیت زیان دیده باشد، بنابراین اگر فی الواقع ورود خسارت معنوی احراز گردد، این خسارت نباید جبران نشده باقی بماند. برای مثال مسئول تالار شب عروسی زوجین به بدترین شکل ممکن از مهمانان پذیرایی نماید و یا شام عروسی به تعداد مهمانان تهیه نشده باشد و از این رهگذر حیثیت و آبروی زوجین نزد مهمانان خدشه دار شود. چرا که مراسم عروسی در عرف و نزد مردم جایگاه ویژه ای دارد که همه انتظار دارند به بهترین شکل اجرا و به شبی به یادماندنی تبدیل شود نه آنکه با تقصیر و بی تدبیری مسئولین برگزار کننده به تلخ ترین شب عروس و داماد مبدل گردد تا آثار روحی آن سالها در ذهن بماند. یا مثلاً دوربین فیلم بردار در شب عروسی دارای نقص بوده و نتوانسته تصاویر مناسب از مراسم تهیه کند. تشخیص میزان و نوع جبران خسارت بر اساس شدت و ضعف صدمات روحی وارده و در نظر داشتن عرف جامعه و میزان مسئولیت و نوع تعهد با دادگاه رسیدگی کننده به پرونده