سایه اندازی

سایه اندازی بختیار سید نظامی مرداد ماه ١۴٠٣ ایجاد سایه غیر مجاز بر ملک دیگری عارضه ای است که تحت عنوان سایه اندازی از آن یاد می شود. نقض اصول و مقررات شهرسازی خصوصا عدم رعایت مفاد پروانه و نقشه مصوب (تغییر در موقعیت استقرار، افزایش ارتفاع، پیش روی و ...) عدم رعایت اصول تفکیک در مرحله تفکیک اراضی، ساخت و ساز در بافت های ریزدانه بافت فرسوده، تجمیع و ... می تواند عامل ایجاد این عارضه و یا تشدید آن باشد. بروز مناقشات در چنین مواردی گاه با ارجاع موضوع در محاکم و یا کمیسیون موضوع ماده ١٠٠ قانون شهرداری و ... مورد رسیدگی و صدور رای قرار می گیرد و بدیهی است یکی از ارکان رسیدگی اخذ نظر کارشناسان رسمی دادگستری است. اهمیت نظر کارشناسان رسمی دادگستری در اتخاذ تصمیم در چنین مراجعی بر کسی پوشیده نیست و بنابراین درک صحیح این پدیده توسط کارشناسان امری ضروری است. یادداشت پیوست به همراه تصاویر در راستای تبیین این عارضه تهیه شده است که می توانید آن را با لمس instant view مطالعه فرمایید. ضمنا نمونه گزارش کارشناسی را هم می توانید اینجا ببینید. پی نوشت سایه اندازی می تواند عامل صدور رای به تخریب طبقات اضافی ساختمان و ابطال پروانه در کمیسیون موضوع ماده ١٠٠ قانون شهرداری و یا دیوان عدالت اداری شود. بند ٣-١-١٨ مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران درخصوص ضوابط و مقررات ارتقاء کیفی سیما و منظر شهری ( پاکسازی و بهسازی نماها و جداره ها، مناسب سازی معابر پیاده راهی و پیاده روها ، ساماندهی به منظر شهری)-مصوب مورخه ١٣٧٨/٩/٢۵ از اين پس احداث ابنيه اي كه به دليل ارتفاع زياد و يا درشت دانگي و ... حقوق همسايگان را در استفاده از نور، مناظر و مواهب طبيعي سلب نمايد ممنوع ميباشد. "كميته" سنجه هاي مورد نياز در اين خصوص (نظير حداقل فواصل و ارتفاع بناها در همسايگي واحدها تعيين خواهد نمود.) 1 comment بختیار سید نظامی 3 2 1 نمونه نظریه کارشناسی مرتبط با مبحث اشراف و سایه اندازی برای آشنایی با عارضه سایه اندازی، اینجا را ببینید. برای آشنایی با عارضه اشراف، اینجا را ببینید. مطالعه این مطلب هم توصیه می شود. 2 comments بختیار سید نظامی 2 1 اشراف حق انسان بر حريم خصوصي يکي از حقوق شخصي است که مورد قبول همه نظام هاي حقوقي است. در تعريف اين حق مي توان گفت محدوده اي از زندگي شخصي است که به وسيله ي قانون و عرف تعيين شده است و ارتباطي با عموم ندارد به گونه اي که دخالت ديگري در آن سبب جريحه دار شدن احساسات شخصي يا تحقير شدن وي نزد ديگران به منزله ي موجودي انساني مي شود. فلسفه ي در نظر گرفتن حريم خصوصي، تامين سلامت رواني يك شخص است. به ديگر سخن، وجود حريم خصوصي تامين کننده ي نياز مادي يك شخص نيست، بلکه با ايجاد آسايش و آرامش شخص، سلامتي رواني او را از اين جهت تضمين مي کند. يکي از مصاديق حريم خصوصي، زندگي شخص در مسکن خويش است. انسان در منزل خويش حريم خصوصي براي خود قائل است که به هيچ غريبه اي اجازه ي ورود به آن را نمي دهد و دوست ندارد هيچ کس، به ويژه با توجه به فرهنگ مذهبي جامعه، ناظر او در خلوت خويش باشد، به گفته ي ديگر، درون منزل هر شخص، مکان امن او و خانواده اش تلقي مي شود. انسان در خانه ي خود و در ميان اعضاي خانواده، به طور طبيعي احساس آرامش و راحتي مي کند؛ اين مکان بايد از نظارت و سرکشي ديگران مصون بماند. در اين خصوص در بند آ از بخش ۴-۴-١-۵ مبحث چهارم از مقررات ملي ساختمان به منزله ي يکي از اهداف وضع اين مقررات آمده است: «تامين امنيت معنوي انسان ها با رعايت حريم هاي لازم کار و زندگي و جلوگيري از تداخل قلمروهاي خصوصي و عمومي در طرح و اجراي ساختمان ها». در اين بند، رعايت حريم خصوصي افراد در ساخت و سازها به منظور حصول امنيت معنوي اشخاص الزامي شناخته شده است. بي گمان در بحث همسايگي به دليل مجاورت ساختمانها، بيشترين سهم از اجراي اين مقرره به مشرف نبودن منازل اختصاص مي يابد. اشراف در لغت به معنای بالای بلندی ایستادن و از بالا به زیر نگریستن؛ مسلط شدن بر چیزی از بالا؛ دیده ور شدن؛ واقف شدن بر امری و دیده وری می باشد و در اصطلاح حقوقی به معنای دید غیر مجاز بیگانه بر فضاهای اقامت و گاه اشتغال و همچنین تصرفاتی است که منتهی به نقض امنیت معنوی دیگری در فضاها و یا تصرفات می شود. لزوم رعایت حریم اشراف بدین معنی است که مالکان باید در ساخت خانه به گونه ای عمل کنند که حریم منازل دیگر نقض نشود و بدین منظور است که در طرح های شهرسازی، برای هر ساختمانی حریم اشراف منظور شده است. 2 comments بختیار سید نظامی 6