سفاهت مانع پذیرش شهادت نیست

۲۶۶ سفاهت مانع پذیرش شهادت نیست: سفیه را به گونه ای که در حقوق تعریف کرده اند نباید در زمره کسانی آورد که صلاحیت ادای شهادت ندارند. زیرا احتمال دارد شخصی که عقل معاش ندارد و در ولخرجی به حد تبذیر رسیده است، در ضبط دیده ها و شنیده های خود و بازگو کردن آنچه را به حس دریافته است همانند عاقلان باشد. به همین جهت نه فقیهان از سفاهت به عنوان مانع شهادت نام برده اند و نه نشانی از وجود شرط رشد در قوانین دیده می شود و رشدی که در ماده ۱۳۱۴ ق.م. مورد نظر قانونگذار بوده است با آنچه در اهلیت تصرف و اعمال حقوقی از آن یاد می شود تفاوت دارد. سن پانزده شرط لازم برای حداقل تجربه ای است که در فهم و ربط رویدادها و نتیجه گیری درست از آنها ضرورت دارد و این کیفیت، در عین حال که با کمال عقل ارتباط دارد با تبذیر و نداشتن عقل معاش در دید عرف قابل جمع است. با وجود این در پاره ای موارد بلاجهت و سفاهت چنان به هم نزدیک و مرتبط است که به دشواری می توان سفیه را عاقل یا دارای کمال عقل شمرد و از نظر روانی مرز مشخصی میان این دو مفهوم رسم کرد. در چنین مواردی دادگاه می تواند به استناد بلاهتی که منشأ سفاهت قرار گرفته است، گفته شاهد را معتبر نداند.