سفیه (علم حقوق): تعریف سفیه

سفیه کسی است که تصرفات او در اموال و حقوق مالی خود عقلایی نباشد و منظور از عقل ، متعارف عقول است. ۱. ۱ - تعریف سفیه در قانون در قانون، واژه غیررشید با سفیه مترادف م. ب.. ۱. ۲ - تعریف سفیه در فقه در فقه، سفیه به معنای کسی دانسته شده است که اموال خود را در غیر اغراض صحیح صرف می‌کند و ملکه یا صفت و حالتی در او وجود ندارد که موجب حفظ و نگهداری اموالش شده و مانع صرف آن‌ها در راه‌های غیرعقلایی گردد. بدیهی است برخی مواقع انسان ممکن است در معاملات خود فریب خورده و مرتکب اشتباهاتی هم بشود، ولی این موارد استثنایی، دلیل بر سفاهت شخص نیست. سفه یک کیفیت نفسانی در انسان است که سبب می‌شود فرد غالبا اموال و حقوق مالی خود را در راه‌هایی که شایستگی اعمال عقلاء را ندارد، مصرف کند. منبع: ترمینولوژی حقوق، ص۲۵۹، تهران، انتشارات گنج دانش، ۱۳۷۸، چاپ دهم · سیدمرتضی، حقوق مدنی اشخاص و محجورین، ص۲۳۹، تهران، انتشارات سمت، ۱۳۸۲، چاپ هشتم · ج۱، ص۴۱۶، قم، مرکز نشر دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۶۷، چاپ سوم · شرح حقوق مدنی ایران، ص۲۴۹، تهران، نشر سایه روشن، ۱۳۸۴، چاپ اول