سهولت تأسیس — طی تشریفات پذیره نویسی است

طی تشریفات پذیره نویسی است؛ به همین دلیل دو قالب اخیر برای راه اندازی یک کسب و کار تجاری به ویژه استارت آپی با استقبال چندانی مواجه نشده است؛ اگرچه ممکن است موسسین در برنامه بلند مدت خویش قصد ورود به بورس را داشته باشند که در این صورت می توانند ابتدا شرکت سهامی خاص ثبت نموده و سپس با رعایت شرایط مندرج در مواد ۲۷۸ تا ۲۸۳ لایحه اصلاحی قانون تجارت شرکت ثبت شده را به شرکت سهامی عام تبدیل نمایند؛ بنابراین پس از اعمال معیار دوم، یعنی سهولت تأسیس سه گزینه برای انتخاب باقی می ماند. معیار سوم سهولت اداره ب. ت. ب. اینکه موسسه غیر تجاری و شرکت با مسئولیت محدود الزامات قانونی کمتری نسبت به شرکت سهامی خاص دارند اداره این دو نهاد بیشتر تابع اراده موسسین و شرکا بوده و بر همین اساس به نحو سهل تری قابل اداره کردن هستند؛ در مقابل شرکت سهامی خاص به دلیل همین الزامات قانونی که عمدتاً در جهت تضمین حقوق سهولت اداره اشخاص ثالث است نزد اشخاص ثالث و فعالان بازار از اعتبار بیشتری برخوردار است؛ بنابراین اگر بخواهیم صرفاً سهولت اداره را ملاک قرار دهیم باید شرکت سهامی خاص را نیز کنار بگذاریم منتها در قسمت جمع بندی به نحو دقیق تری به این امر پرداخته شده است. ۱ مهمترین تفاوت شرکت سهامی عام با سهامی خاص در این است که در شرکت سهامی خاص تمام سرمایه باید توسط موسسین تامین شود و امکان پذیره نویسی در این نوع از شرکت وجود نداشته و هرگونه تبلیغ برای فروش و عرضه سهام به مردم در این نوع از شرکت ممنوع است (م ۲۱ ل.ا.ق. ت)؛ اما در شرکت سهامی عام تنها تامین بیست درصد سرمایه از سوی موسسین الزامی است و ما بقی می تواند از طریق پذیره نویسی و مشارکت عموم مردم تامین شود؛ برخلاف تصور رایج سهامی عام یا خاص بودن هیچ ارتباطی با دولتی یا خصوصی بودن ندارد؛ بنابراین ممکن است شرکتی خصوصی ولی سهامی عام باشد و یا شرکتی دولتی ولی سهامی خاص باشد؛ گفتنی است به شرکتی دولتی گفته می شود که بیش از ۵۰ درصد سهام آن متعلق به دولت باشد.