و این صفت خبیثه از مهلکات عظیمه است. خداوند عالم میفرماید: «یا ایُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثیرا مِنَ الظَّنِّ انَّ بَعْضَ الظَّنِّ اثْمٌ؛ یعنی: ای گروه مؤمنین، اجتناب کنید از بسیاری از گمان به درستی که بعضی از گمانها گناه است.» و در جای دیگر میفرماید: «وَ ظَنَنْتُمْ ظَنَّ السُّوْءِ وَ کُنْتُمْ قَوْما بُورا؛ یعنی: گمان بد بردید، و شما قومی بودید به هلاکت رسیده». و حضرت امیرالمؤمنین (علیهالسّلام) میفرماید: «باید امر برادر مؤمن خ. ر. ب. بهترین محامل حمل کنی. و باید به سخنی که از برادر تو سرزند گمان بد نبری مادامی که محمل خوبی از برای آن بیابی». و مروی است که: «خداوند متعال حرام کرده است از هر مسلمی خون او را و عرض او را و ظن بد به او بردن را». و همین مذمت از برای ظن بد کافی است که آن را قرین کشتن مسلم و دستاندازی به حریم و عرض او نموده. و شکی نیست که هر کس در باطن، بد به دیگری برد و او را به شر و فساد نسبت دهد در ظاهر به نظر حقارت او را میبیند، و اکرام او را آنگونه که سزاوار است بجا نمیآورد. و در حقوق او کوتاهی میکند. بلکه مضایقه از غیبت ، و اظهار آنچه گمان به او برده نمیکند. و همه این امور منشا هلاکت او میشود.
منبع: حجرات/سوره۴۹، آیه۱۲ · فتح/سوره۴۸، آیه۱۲
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
