سوگند

زیرا مردمان آن زمان برای پرهیز از ادای سوگند، دعوا را با صلح پایان می‌دادند. سوگند به این معناست که فردی خداوند متعال را نسبت به صحت ادعا ، گواهی یا حقانیت خود شاهد گرفته باشد. همچنین، اینطور بیان شده است که سوگند عبارتست از اخبار به وجود یا نبود حقی . از این جهت که در قسم، از اسما جلاله خداوند نام برده می‌شود و همچنین به لحاظ ایمان و احترام به آنچه مورد قسم واقع می‌شود، بشر همواره آن را به عنوان یک دلیل و گاهی مؤکد و موید ادعا یا انکار به کار می‌برده‌ است، به طوری که در قرآن کریم، انسان‌ها از زیاد قسم خوردن نهی شده‌اند. منبع: محشای قانون مجازات اسلامی بر مبنای قانون مصوب 1/2/1392 به همراه مفاهیم جدید و قوانین جزایی پیشین، مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1392 · حقوق تحلیلی اراضی و املاک (اثبات، ثبت، تملک اراضی و املاک)، جنگل، 1390 · جرایم علیه اجرای عدالت قضایی (مطالعه تطبیقی)، خرسندی، 1391 · شرح قانون آیین دادرسی مدنی، سلسبیل، 1385