سیاست قرآنی: تذکر دو نکته

در تکمیل مساله سیاست دینی، تذکر دو نکته سودمند است: ۳. ۱ - تعیین رهبر و ولی جامعه یک: قرآن کمال دین و تمام نعمت را در تعیین رهبر اسلام و ولی جامعه می‌داند: «اَلیَومَ اَکْمَلتُ لَکُم دینَکُم وَ اَتْمَمت عَلَیکُم نِعْمَتی وَ رَضیِتُ لَکُم الْاِسْلام دیناً»؛ امروز دین را برای شما کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و راضی شدم که اسلام دین شما باشد. و در پرتو مقام ولایت و رهبری مسلمین ، امید دشمنان اسلام تبدیل به یاس می‌شود: «اَلیَومَ یَئِسَ الّذینَ کَفَرُوا مِنْ دینِکُم فَلا تَخشَوهُمْ وَ اخْشَوْنِ»؛ ۳. ۲ - ظهور آخرین ولی و وصی دوم: با ظهور آخرین ولی و وصی معصوم دین اسلام که متن سیاست الهی است بر همه دین‌ها پیروز می‌شود. «لیُظْهَرهُ عَلَی الدّین کُلِّه وَ لَو کَرِهَ المُشْرِکُونَ»؛ تا دین خود را بر همه ادیان غالب گرداند هر چند مشرکان کراهت داشته باشند. ، گر چه دین صحیح و آسمانی یکی است: «اِنّ الدّین عِند الله الاسْلامُ» لکن چون دین به معنای مجموع قوانین و مقررات است و آن را گاهی بشر وضع می‌کند مانند آنچه فرعون گفته است: «اِنّی اَخافٌ اَنْ یُبَدِّلَ دینَکم»؛ می‌ترسم موسی دین شما را تغییر دهد. و گاهی بشر در این موضوع الهی رخنه کرده و آن را دگرگون می‌نماید: «یَکْتُبُونَ الْکِتابَ بِایْدیهمِ ثُمّ یَقُولُونَ هذا مِنْ عِندِ الله»؛ نوشته‌ای با دست خود می‌نویسند سپس می‌گویند این، از طرف خدا است. و در نتیجه به دین حق که همان اسلام ناب و تغییر نکرده است ایمان نمی‌آورد: «وَ لا یَدینُونَ دینَ الحَقِّ»؛ نه آئین حق را می‌پذیرند. از این جهت تعبیر به چیزی شده است مانند کلمه «کل» که مفید تعدد و کثرت است. البته روشن است جنگ با مشرکان بدون سیاست نخواهد بود و تمامیت دین برای خدا و برچیدن هرگونه دین غیر خدایی بدون زعامت و رهبری سیاست مداران الهی میسر نیست: «قاتِلُوهُمْ حتّی لا تکُونَ فِتنَهٌ و یَکُونُ الدّینُ کُلُّه لِلّه»؛ با مشرکان بجنگید تا فتنه‌ای وجود نداشته باشد و تمام دین برای خدا باشد. . منبع: مائده/سوره۵، آیه۳ · صف/سوره۶۱، آیه۹ · غافر/سوره۴۰، آیه۲۶ · بقره/سوره۲، آیه۷۹ · توبه/سوره۹، آیه۲۹ · انفال/سوره۸، آیه۳۹