وصی
جستجوی «وصی» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
قانون مدنی ماده 826: وصیت کننده موصی، کسی که وصیت تملیکی به نفع او شده است موصی له، مورد وصیت موصی به، کسی که به موجب وصیت عهدی، ولی برمورد ثلث یا بر صغیر قرار داده می شود وصی نامیده می شود.
روابطِ واژه
وصی
وصی
وصی
- هم‌معنی نزدیک
- سرپرست منصوب از سوی ولی
- نوعی از
- نمایندهٔ قانونی پس از فوت ولی
- تعیین‌کننده
- پدر یا جد پدری در حدود قانون
- وظایف
- نگاهداری و تربیت طفل و ادارهٔ اموال او مطابق حدود وصایت
- اثر
- استمرار حمایت از طفل در نبود ولیِ زنده، بدون نیاز فوری به نصب قیم
- مفاهیم نزدیک
- وصایت، ولی قهری، قیم
- مقابل
- قیم منصوب دادگاه
- هم‌خانواده
- وصیت، وصی، وصایت
وصی
- هم‌معنی نزدیک
- مجری وصیت
- نوع نقش
- شخص تعیین‌شده در وصیت عهدی
- وظایف
- انجام امور محول‌شده، اجرای وصیت، ادارهٔ ثلث یا سرپرستی صغیر در محدودهٔ اختیار
- اثر
- در صورت نپذیرفتن وصایت در زمان حیات موصی، می‌تواند آن را رد کند؛ اگر تا فوت موصی رد نکند، پس از فوت اصولاً حق رد ندارد
- مفاهیم نزدیک
- وصایت، قیم، موصی
- مقابل
- موصی‌له
- هم‌خانواده
- وصی، وصایت، وصیت
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
وصایت (طرف‌ها) · وصایت (هم‌خانواده) · وصیت (طرف‌ها) · وصیت (هم‌خانواده) · وصیت (مفاهیم نزدیک) · وصیت عهدی (هم‌خانواده) · موصی (مفاهیم نزدیک) · موصی (هم‌خانواده) · مدیر تصفیهٔ ترکه (مفاهیم نزدیک) · ولی قهری (مفاهیم نزدیک) · وصایت (مفاهیم نزدیک) · ولی خاص (مفاهیم نزدیک) · وصیت عهدی (مفاهیم نزدیک)
مفهوم
عمل حقوقی ناظر به‌تعیین و انتصاب شخصی که مامور تربیت فرزندان و اداره دارایی آنان بعد از مرگ اولیای آنان باشد را «وصایت» (وصیت عهدی) و برگزیده او را «وصیّ» می‌نامند
مستندها
نام‌های دیگر
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
تعریف
وصی در لفظ به معنای کسی که وصیت‌کننده او را مأمور اجرای وصیت خود کند. در اصطلاح فقه کسی است که بنابر وصیت کسی پس از مرگ وی، می‌تواند در امور و اموال وی تصرف کند. و در معنای اصطلاحی در شیعهٔ دوازده‌امامی شخصی است که در امر دین بنا بر وصیت پیامبر یا وصی پیشین امور متدینین را بر عهده می‌گیرد. هر گاه بدون اشاره به شخص خاصی باشد، مقصود علی بن ابی‌طالب است که وصی محمد، پیامبر اسلام می‌باشد.
منبع: ویکی‌پدیا — وصی (فقه) (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم