شرایط تحقق اقرار قضایی — اقرار باید در دادرسی که به آن

برای این که اقرار در دادگاه تحقق یابد و وصف قضایی پیدا کند، باید شرایط زیر را دارا باشد . اقرار باید نزد قاضی صالح برای رسیدگی واقع شود اقرار در دا شفاهی باشد یا ضمن لوایحی که به دادگاه تقدیم می شود، ولی در هر حال باید دادگاه صلاحیت ذاتی رسیدگی به دعوا را داشته باشد و اقرار در جریان دادرسی واقع شود. اقرار نزد داور نیز در حکم اقرار در دادگاه است، زیرا داور نیز قاضی صالحی است که از سوی دو طرف دعوا یا دادگاه صالح به این سمت برگزیده شده است و اقدام او در تمیز حق به نیابت صورت نمی پذیرد. اما اقرار در قرارداد ارجاع به داوری اقرار قضایی به شمار نمی آید و در زمره اقرارهای کتبی خارج از دادگاه و ضمن قرارداد است. همچنین است اقراری که در نامه های خصوصی و در جریان دادرسی آمده است یا نزد ژاندارم مأمور تحقیق یا کارشناس یا سردفتری که از سوی دادگاه برای اظهار نظر مأمور شده اند. بر عکس اقرار در جلسه معاینه و تحقیق محلی و نزد قاضی مأمور دادگاه اقرار قضایی است زیرا در جریان دادرسی اعلام شده است. . اقرار باید مربوط به یکی از دو طرف دعوا باشد. این شرط بخوبی از مفاد ماده ۲۰۳ ق.آ.د.م استنباط می شود؛ وانگهی اعلام دیگران درباره دعوای طرح شده شهادت است نه اقرار. اقرار باید در دادرسی که به آن استناد شده اعلام شود اقراری که در پرونده های دیگر وجود دارد و مورد استناد قرار می گیرد، وصف قضایی ندارد و اقرار خارج از دادگاه به حساب می آید هر چند که دعوا میان همین اشخاص باشد. به بیان دیگر اقرار در دادگاه ظاهر در اقراری است که در همان دادرسی صورت پذیرد و لحن عبارت ماده ۲۰۳ ق.آ.د.م و مثالهای مندرج در آن نیز نشان می دهد که مقصود دادرسی در حال جریان است. بنابراین اقرار در دادرسی کیفری یا دعوای تصرف اگر در دعوای مالکیت مورد استناد قرار گیرد اقرار خارج از دادگاه است. رویه قضایی در فرانسه اقرار در دادرسی فوری را نیز خارج از دادگاه شمرده است. ولی پذیرش این نظر در حقوق ما با این تردید روبرو است که دادرسی فوری از توابع و مقدمات دادرسی اصلی است، به ویژه اگر در همان دادگاه رسیدگی کننده به دعوای اصلی اقرار اعلام شده باشد مواد ۳۱۰ به بعد ق.آ.د.م. تردید مهمتر جایی است که اقرار در جلسه ای که برای رسیدگی به درخواست ۱. پلنیول و ریپر، ج ۷ به وسیله اسمن، ش ۱۵۶۴ - ریپرو بولانژه، ج ۱؛ ش ۸۱۳ - ابری و رو، ج ۱۲ ش ۷۵۱ - بودان و لربورپی ژونیر، ج ۹، ش ۱۳۰۶ - گوبووبیر، همان کتاب، ش ۱۲۵۷ گوبو و بیر، همان. . بعض از دادگاههای فرانسه اقرار نزد کارشناس و سردفتر مأمور دادگاه را اقرار قضایی شمرده اند: گرونوبل ۲۳ ژوئن ۱۹۴۷ سیری ۱۹۴۷، ۲ ۱۱۷ و برای دیدن نظر مخالف و مشهور رک مارتی و رینو، ج ۱، ش ۲۴۷. مارتی و رینو همان ش ۲۴۷ دیوان کشور فرانسه ۴ دسامبر ۱۹۵۸ نقل از همان کتاب