شرایط دادخواست — ماده ۸۴ ق

ماده ۸۴ ق.آ.د.م سابق بندهای ۳ تا ۶ ماده ۷۲ و ۷۶ ق.آ.د.م سال ۱۳۱۸، ناظر به مدارک مربوط به سمت دادخواست دهنده بود (ماده ۵۱۵ مکرر ق.آ.د.م سال ۱۳۱۸). ایراد به سمت دادخواست دهنده از دو جهت قابل طرح است؛ اولی به جهت نقض مدارک مثبت سمت ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. دادخواست دهنده از دو جهت قابل طرح است؛ اولی به جهت نقض مدارک مثبت سمت دادخواست دهنده از دو جهت قابل طرح است؛ اولی به جهت نقض مدارک مثبت سمت از ظاهر مواد قانونی یاد شده و همچنین قواعد آیینی حاضر که ناظر به تردید در ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. دادخواست دهنده از دو جهت قابل طرح است؛ اولی به جهت نقض مدارک مثبت سمت از ظاهر مواد قانونی یاد شده و همچنین قواعد آیینی حاضر که ناظر به تردید در دادخواست دهنده به سبب نقص مدارک مثبت سمت است، این گونه بر می آید که اگر ۱. ماده ۷۳۱ ق.آ.د.م سال ۱۳۱۸ : «مرور زمان عبارت از گذشتن مدتی است که بموجب قانون پس از انقضاء آن ماده ۷۳۲ أ.د.م سال ۱۳۱۸ : دادگاه در صورتی می تواند به استناد مرور زمان دعوی را رد کند که از این جهت صریحاً ایراد شده باشد.