شرایط صحت نکاح: ایجاب و قبول با لفظ

نکاح واقع می‌شود به ایجاب و قبول به الفاظی که صریحاً دلالت بر قصد ازدواج نماید، بنابراین ایجاد نکاح، منوط به ایجاب و قبولی است که دال بر وجود قصد و رضا باشد، و به کاربردن الفاظ نکاح، بدون فهم معنای آن، کافی برای انعقاد نکاح نیست. الفاظ نکاح، باید با فعل ماضی ادا گردد، و دلالت بر قصد و رضا نماید. لزوم قصد و رضا ی طرفین جهت انعقاد نکاح، از مصادیق تساوی زن و مرد، در روابط خانوادگی است. عدم عدول از ایجاب، یا مبتلا نشدن ایجاب کننده به اغماء یا جنون ، لازمه نفوذ قبول است. ایجاب و قبول ممکن است از طرف خود مرد و زن صادر شود یا از طرف اشخاصی که قانوناً حق عقد دارند، البته نیازی به اجرای صیغه نکاح، توسط شخصی غیر از طرفین نمی‌باشد؛ اما مرسوم است که یک شخص، صیغه را از طرف زن و مرد، جاری می‌نماید. ممکن است ی. ا. ط. نکاح، مباشرتاً و دیگری با دخالت وکیل، صیغه نکاح را جاری نماید. منبع: <a class="artref" href="/ماده/ماده-1062-a_0815110236718">ماده 1062 قانون مدنی</a> · شرح قانون مدنی (جلد دوم)، گنج دانش، 1387 · احوال شخصیه (جلد اول) (ازدواج و پایان آن در مذاهب چهارگانه اهل سنت)، مرکز نشر دانشگاهی، 1370 · <a class="artref" href="/ماده/ماده-1063-a_0815110236719">ماده 1063 قانون مدنی</a> · حقوق مدنی، طه، 1375