شرط خلاف مقتضای عقد

شرط خلاف مقتضای عقد ، هر شرطی است که با مقتضای اطلاق عقد یا مقتضای ذات عقد منافات داشته باشد. مقتضای اطلاق عقد، مفاد و مدلولی است که عقد بدون قید یا شرط، دلالت بر آن خواهد داشت و مقتضای ذات عقد، همان جوهره و اثر اصلی عقد م. ب.. گفتنی است تعیین مقتضای پاره ای از عقود، به راحتی امکان‌پذیر است؛ زیرا غرض و آثار عقلی عقودی مثل بیع ، به وضوح قابل تشخیص می‌باشد، اما در عقودی نظیر نکاح ، تشخیص آثاری که مربوط به ذات و ماهیت عقد است؛ مشکل م. ب.. منبع: دانشنامه حقوقی (حقوق مدنی) (جلد دوم)، مجد، 1395 · حقوق مدنی (جلد چهارم) (شخصیت، تابعیت، اسناد سجل احوال، اقامتگاه، قرابت، نکاح و فسخ آن)، اسلامیه، 1375 · قراردادها و تعهدات (به انضمام مجموعه مقالات حقوقی)، پژوهان، 1388 · حقوق مدنی (عقد بیع و شروط و خیارات)، میزان، 1393 · فرهنگ مختصر (ثبتی-حقوقی) راهگشا، جنگل، 1397 · مجموعه مقالات گامی به سوی عدالت (جلد سوم) (حقوق خصوصی و اسلامی)، میزان، 1387