شرط (قواعد فقه)

شرط در فقه و حقوق به تعهدی گفته می‌شود که تحقق اثر حقوقی را بر وقوع امری محتمل در آینده وابسته می‌سازد و به دو نوع ابتدایی و ضمن عقد تقسیم می‌گردد. شرط ضمن عقد ، تعهدی فرعی تابع عقد اصلی است و با بطلان عقد از بین می‌رود اما بطلان شرط اثری بر عقد ندارد. شروط به سه دسته صحیح ، باطل و مبطل تقسیم می‌شوند؛ شروط باطل مانند شرط نامشروع ، شرط غیر مقدور یا شرط بی‌فایده هستند و شروط مبطل همچون شرط خلاف مقتضای عقد یا مجهولی که موجب جهل عوضین شود، موجب بطلان خود عقد نیز می‌گردند.