شرط کاهش مسئولیت: شرط صریح و ضمنی

کاهش مسئولیت می تواند از طریق شرط صریح یا در مواردی از طریق شرط ضمنی عرفی تحقق یابد. مطابق ماده ۲۲۵ قانون مدنی ، امری که در عرف و عادت به گونه ای باشد که عقد بدون تصریح نیز منصرف به آن شود، می تواند در حکم ذکر در عقد باشد. از این منظر، برخی اطلاعات مندرج در اسناد حمل، مانند ارزش اعلام شده کالا، ممکن است ب. ت. ب. عرف و اوضاع و احوال قرارداد در تعیین حدود مسئولیت طرفین موثر واقع شوند. منبع: «چگونگی جانشینی بیمه گر از بیمه گزار در دعوای مبتنی بر بازیافت غرامت علیه راننده مسبب حادثه»، دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی، 1405