دکترین
شرکت تضامنی: مطالبه قروض از شرکت تضامنی
ماده ۱۲۴ قانون تجارت ، بیان میدارد:«مادام که شرکت تضامنی منحل نشده مطالبه قروض آن باید از خود شرکت به عمل آید و پس از انحلال طلبکاران شرکت میتوانند برای وصول مطالبات خود به هر یک از شرکاء که بخواهند یا به تمام آنها رجوع کنند و در هر حال هیچیک از شرکاء نمیتواند به استناد اینکه میزان قروض شرکت از میزان سهم او در شرکت تجاوز مینماید از تأدیه قروض شرکت امتناع ورزد فقط در روابط بین شرکاء مسئولیت هر یک از آنها در تأدیه قروض شرکت به نسبت سرمایه خواهد بود که در شرکت گذاشتهاست آن هم در صورتی که در شرکتنامه ترتیب دیگری اتخاذ نشده باشد».
برای مثال، اگر یکی از شرکای شرکت تضامنی ، به اندازه یک هزارم سرمایه شرکت، سهم داشته و پس از انحلال شرکت ، کل بدهی آن را پرداخت نموده باشد؛ در اینصورت حق دارد جهت مطالبه مبلغی که تأدیه نموده؛ به نسبت سهم هر یک از شرکا در مقابل کل سرمایه شرکت، به آنها مراجعه نماید. البته در این ماده قانونگذار، دقت کافی را به کار نبردهاست؛ زیرا فقط درصورتی که دارایی شرکت ، برای پرداخت دیون آن کافی نباشد؛ بستانکاران میتوانند برای وصول طلب خود، به شرکا مراجعه نمایند.
همچنین، ذکر این نکته ضرورت دارد که هرگونه توافق بین شرکا، در رابطه با نحوه مسئولیت آنان در برابر بستانکاران شرکت، که برخلاف مقررات ماده ۱۲۴ قانون تجارت باشد؛ باطل است؛ زیرا اصل تضامن، از خصوصیات ذاتی شرکت تضامنی محسوب گردیده و آمره م. ب.. در نتیجه، تراضی علیه آن، امکانپذیر نیست.
منبع: ماده 124 قانون تجارت · حقوق شرکتهای تجاری، سمت، 1391 · حقوق تجارت (مشتمل بر کلیه مباحث)، میزان، 1385 · حقوق تعاونی ها، سمت، 1391
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
