شهادت کودکان موجب لوث نیست

شهادت کودکان موجب لوث نیست؛ مگر اینکه به تواتر برسد. شهادت کفار نیز از موارد لوث نیست. البته مشهور علما، شهادت کفار را از موجبات لوث می دانند. (۱) امام خمینی در بیان موارد لوث می گوید: منظور از آن اماره ظنی است که نزد حاکم صدق مدعی اقامه میشود؛ مانند یک شاهد یا دو شاهد در صورتی که شرایط، قابل جمع نباشد. همچنین است اگر شخصی را در حالی که آغشته به خون بوده و سلاحش نیز آغشته به خون است بیابند یا شخصی را در خانه کسی یا در محله ای جدای شهر بیابند که غیر از اهالی آنجا کسی در آنجا رفت و آمد نمیکند یا در صف جنگ در مقابل گروهی که به سمت آنها تیراندازی کرده اند یافت شود. خلاصه هر اماره ظنی نزد حاکم موجب لوث است؛ بدون اینکه بین آنچه که مفید ظن است فرقی باشد. بنابراین، از شهادت طفل ممیز قابل اعتماد کافر و فاسق مورد وثوق و نیز زنان و مانند اینها گمان حاصل می شود. (۲) ماده ۲۳۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰ نیز به تبعیت از مشهور فقهای شیعه مقرر می دارد هرگاه بر اثر قراین و اماراتی و یا از هر طریق دیگری از قبیل شهادت یک شاهد یا حضور شخصی همراه با آثار جرم در در محل قتل یا وجود مقتول در محل تردد یا اقامت اشخاص و یا شهادت طفل ممیز مورد اعتماد و یا امثال آنها حاکم به ارتکاب قتل از جانب متهم لن پیدا کند، مورد از موارد لوث محسوب می شود. خلاصه اینکه لوث برای قتل اماره غیر قطعی است و حالات لوث بین فقهای عظام اختلافی است. (۳)