شکار: اهلی نبودن حیوان و عدم وجود علامت مالکیت در آن

در زمره اموال مباح قرار داشته و شکار آنان، با رعایت موازین قانونی امکان پذیر است، بنابراین حیوانی که موضوع شکار است؛ بایستی از مباحات باشد. حیوان اهلی را نمی‌توان شکار نمود؛ زیرا این گونه حیوانات؛ غالباً و بلکه همیشه، دارای مالک هستند، از این رو شکار، مختص حیوانات وحشی است؛ یعنی (حیواناتی که) مبادرت به فرار نمایند؛ نظیر پرندگان و آهو، در واقع حیوانات وحشی، در دسته اموال مباح قرار داشته و شکار آنان بلامانع است، با این وجود شکار آن دسته از حیوانات وحشی، که در آنان، علائم تملک وجود دارد نیز ممنوع است. منبع: دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد اول) (اشخاص و اموال)، میزان، 1389 · قانون مدنی در نظم حقوقی کنونی، میزان، 1389 · حقوق مدنی، خرسندی، 1389 · شرح قانون مدنی (جلد اول)، گنج دانش، 1386