دکترین
شیوه های تدوین و تصویب یک قانون اساسی
شیوه های تدوین و تصویب یک قانون اساسی
نویسندگان:
بیژن عباسی
منبع:
فصلنامه حقوق اساسی 1383 شماره 2
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق حقوق عمومی حقوق اساسی
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۴۲۱۸
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۸
سال ۱۳۸۷ (۱)
- فصلنامه حقوق اساسی 1387 شماره 9
سال ۱۳۸۶ (۱)
- فصلنامه حقوق اساسی 1386 شماره 8
سال ۱۳۸۵ (۱)
- فصلنامه حقوق اساسی 1385 شماره 6 و 7
سال ۱۳۸۴ (۲)
- فصلنامه حقوق اساسی 1384 شماره 5
- فصلنامه حقوق اساسی 1384 شماره 4
سال ۱۳۸۳ (۲)
- فصلنامه حقوق اساسی 1383 شماره 3
- فصلنامه حقوق اساسی 1383 شماره 2
سال ۱۳۸۲ (۱)
- فصلنامه حقوق اساسی 1382 شماره 1
چکیده
در این مقاله به روشهای تدوین و تصویب یک قانون اساسی پرداخته می شود؛ روشهایی که توسط دولتها از واپسین سالهای سده هیجدهم با تصویب قانون اساسی 1787 تاکنون به کار گرفته شده است. البته منظورما از قانون اساسی در اینجا به مفهوم نوین کلمه یعنی یک قانون اساسی مدون است نه عرفی.همانگونه که می دانیم قانون اساسی ثمره پدیداری تحولات بزرگ سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی ، بیداری ملت و مبارزات مردمی است. در این رهگذر ، گاه شخص نخست یک کشور ، مستقلا یا به ناچار ، تن به اعطای یک قانون اساسی به مردم داده (تبدیل رعیت به ملت) یا اینکه پس از نگارش یک قانون اساسی ، مردم را برای تایید آن به مشورت می خواهد(روشهای غیر مردمسالار)؛ یا اینکه قوای حاضر در صحنه سیاسی یک کشور(اغلب نمایندگان ملت و یک فرد) مبادرت به انعقاد یک پیمان سیاسی – حقوقی که قانون اساسی نام دارد ، می نمایند و طی آن چگونگی سلطنت رئیس مملکت و حقوق ملت را پیش بینی می کنند(روش مختلط)....
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
