صرفا رفع توقیف از مال مورد تامین است

صرفا رفع توقیف از مال مورد تامین است. نکته دیگر اینکه ابلاغ مورد نظر در هر دو وجه ابلاغ واقعی و ابلاغ قانونی کافی برای مطالبه خسارت خواهد بود و چنانچه مرجع صالح ابلاغ را موافق ماده ۸۳ ق.آ.د.م موجب اطلاع مخاطب تشخیص دهد با گذشت فرجه مذکور از تامین رفع توقیف خواهد کرد. البته در مراعات این مهلت معاذیر قانونی مذکور در ماده ۳۰۶ ق.آ.د.م و معاذیر موجه دیگر چون زوال سمت نماینده قانونی یا وکیل یا حجر خوانده در فاصله بلاغ رای نهایی تا انقضای فرجه یک ماهه با تشخیص مرجع صالح قابل طرح است. هر چند این امر با لحاظ ویژگی خاص دادرسی فوری یعنی سرایت فوریت به تعیین تکلیف سریع تامین توجیه پذیر نیست، لذا در عمل فرصت استماع معاذیر خوانده در عدم اقدام به موقع برای استفاده از تامین از وی دریغ میشود. در رابطه با قید رای نهایی مذکور در ماده ۳۲۴ ق.آ.د.م لازم به توضیح است که قانون گذار ما از باب تسامح و در واقع با منظور رای قطعی از رای نهایی استفاده کرد. رای قطعی به هر رایی اطلاق میشود که قابلیت اجرا داشته باشد و حکم قطعی هم حکمی است که به هیچ یک از طرق عادی (واخواهی و تجدیدنظر خواهی) قابل شکایت نباشد. اما رای نهایی رایی است که برابر مواد ۳۶۷ و ۳۶۸ ق.آ.د.م قابل شکایت در دیوان عالی کشور و رسیدگی فرجامی نباشد و یا آرایی که فی نفسه قابلیت فرجام خواهی دارد، اما بنابه شرایط مذکور در ماده ۳۶۹ ق.آ.د.م امکان رسیدگی