دکترین
صلح در اسلام
صلح در اسلام
نویسندگان:
حسین نوری زاده
منبع:
کانون وکلا 1327 شماره 4
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق حقوق خصوصی حقوق مدنی عقود معین
دریافت مقاله
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۵۴
سال ۱۳۸۷ (۱)
- کانون وکلا 1387 شماره 200 و 201
سال ۱۳۸۶ (۲)
- کانون وکلا 1386 شماره 198 و 199
- کانون وکلا 1386 شماره 196 و 197
سال ۱۳۸۵ (۲)
- کانون وکلا 1385 شماره 194 و 195
- کانون وکلا 1385 شماره 192 و 193
سال ۱۳۸۴ (۳)
- کانون وکلا 1384 شماره 191
- کانون وکلا 1384 شماره 190
- کانون وکلا 1384 شماره 188 و 189
سال ۱۳۸۳ (۲)
- کانون وکلا 1383 شماره 186 و 187
- کانون وکلا 1383 شماره 184 و 185
سال ۱۳۸۲ (۲)
- کانون وکلا 1382 شماره 183
- کانون وکلا 1382 شماره 180 و 181
سال ۱۳۸۱ (۳)
- کانون وکلا 1381 شماره 177
- کانون وکلا 1381 شماره 178 و 179
- کانون وکلا 1381 شماره 176
سال ۱۳۸۰ (۴)
- کانون وکلا 1380 شماره 175
- کانون وکلا 1380 شماره 174
- کانون وکلا 1380 شماره 173
- کانون وکلا 1380 شماره 172
سال ۱۳۷۹ (۱)
- کانون وکلا 1379 شماره 171
سال ۱۳۶۹ (۲)
- کانون وکلا 1369 شماره 152 و 153
- کانون وکلا 1369 شماره 150 و 151
سال ۱۳۶۸ (۱)
- کانون وکلا 1368 شماره 148 و 149
سال ۱۳۵۷ (۲)
- کانون وکلا 1357 شماره 142
- کانون وکلا 1357 شماره 143 و 144 و 145
سال ۱۳۵۶ (۳)
- کانون وکلا 1356 شماره 141
- کانون وکلا 1356 شماره 139 و 140
- کانون وکلا 1356 شماره 138
سال ۱۳۵۵ (۲)
- کانون وکلا 1355 شماره 136 و 137
- کانون وکلا 1355 شماره 134
سال ۱۳۵۴ (۳)
- کانون وکلا 1354 شماره 133
- کانون وکلا 1354 شماره 132
- کانون وکلا 1354 شماره 131
سال ۱۳۵۳ (۳)
- کانون وکلا 1353 شماره 128 و 129
- کانون وکلا 1353 شماره 127
- کانون وکلا 1353 شماره 126
سال ۱۳۵۲ (۴)
- کانون وکلا 1352 شماره 125
- کانون وکلا 1352 شماره 124
- کانون وکلا 1352 شماره 123
- کانون وکلا 1352 شماره 122
سال ۱۳۵۱ (۳)
- کانون وکلا 1351 شماره 121
- کانون وکلا 1351 شماره 120
- کانون وکلا 1351 شماره 119
سال ۱۳۵۰ (۲)
- کانون وکلا 1350 شماره 118
- کانون وکلا 1350 شماره 116 و 117
سال ۱۳۴۸ (۴)
- کانون وکلا 1348 شماره 115
- کانون وکلا 1348 شماره 114
- کانون وکلا 1348 شماره 113
- کانون وکلا 1348 شماره 112
سال ۱۳۴۷ (۳)
- کانون وکلا 1347 شماره 110 و 111
- کانون وکلا 1347 شماره 109
- کانون وکلا 1347 شماره 108
سال ۱۳۴۶ (۴)
- کانون وکلا 1346 شماره 107
- کانون وکلا 1346 شماره 106
- کانون وکلا 1346 شماره 105
- کانون وکلا 1346 شماره 104
سال ۱۳۴۵ (۳)
- کانون وکلا 1345 شماره 103
- کانون وکلا 1345 شماره 102
- کانون وکلا 1345 شماره 101
سال ۱۳۴۴ (۶)
- کانون وکلا 1344 شماره 100
- کانون وکلا 1344 شماره 99
- کانون وکلا 1344 شماره 98
- کانون وکلا 1344 شماره 97
- کانون وکلا 1344 شماره 96
- کانون وکلا 1344 شماره 95
سال ۱۳۴۳ (۶)
- کانون وکلا 1343 شماره 94
- کانون وکلا 1343 شماره 93
- کانون وکلا 1343 شماره 92
- کانون وکلا 1343 شماره 91
- کانون وکلا 1343 شماره 90
- کانون وکلا 1343 شماره 89
سال ۱۳۴۲ (۶)
- کانون وکلا 1342 شماره 88
- کانون وکلا 1342 شماره 87
- کانون وکلا 1342 شماره 86
- کانون وکلا 1342 شماره 85
- کانون وکلا 1342 شماره 84
- کانون وکلا 1342 شماره 83
سال ۱۳۴۱ (۴)
- کانون وکلا 1341 شماره 82
- کانون وکلا 1341 شماره 81
- کانون وکلا 1341 شماره 80
- کانون وکلا 1341 شماره 79
سال ۱۳۴۰ (۴)
- کانون وکلا 1340 شماره 78
- کانون وکلا 1340 شماره 77
- کانون وکلا 1340 شماره 76
- کانون وکلا 1340 شماره 75
سال ۱۳۳۹ (۵)
- کانون وکلا 1339 شماره 74
- کانون وکلا 1339 شماره 73
- کانون وکلا 1339 شماره 72
- کانون وکلا 1339 شماره 71
- کانون وکلا 1339 شماره 70
سال ۱۳۳۸ (۵)
- کانون وکلا 1338 شماره 69
- کانون وکلا 1338 شماره 67 و 68
- کانون وکلا 1338 شماره 66
- کانون وکلا 1338 شماره 65
- کانون وکلا 1338 شماره 64
سال ۱۳۳۷ (۶)
- کانون وکلا 1337 شماره 63
- کانون وکلا 1337 شماره 62
- کانون وکلا 1337 شماره 61
- کانون وکلا 1337 شماره 60
- کانون وکلا 1337 شماره 59
- کانون وکلا 1337 شماره 58
سال ۱۳۳۶ (۶)
- کانون وکلا 1336 شماره 57
- کانون وکلا 1336 شماره 56
- کانون وکلا 1336 شماره 55
- کانون وکلا 1336 شماره 54
- کانون وکلا 1336 شماره 53
- کانون وکلا 1336 شماره 52
سال ۱۳۳۵ (۵)
- کانون وکلا 1335 شماره 51
- کانون وکلا 1335 شماره 50
- کانون وکلا 1335 شماره 49
- کانون وکلا 1335 شماره 48
- کانون وکلا 1335 شماره 47
سال ۱۳۳۴ (۶)
- کانون وکلا 1334 شماره 46
- کانون وکلا 1334 شماره 45
- کانون وکلا 1334 شماره 44
- کانون وکلا 1334 شماره 43
- کانون وکلا 1334 شماره 42
- کانون وکلا 1334 شماره 41
سال ۱۳۳۳ (۴)
- کانون وکلا 1333 شماره 40
- کانون وکلا 1333 شماره 39
- کانون وکلا 1333 شماره 38
- کانون وکلا 1333 شماره 37
سال ۱۳۳۲ (۷)
- کانون وکلا 1332 شماره 36
- کانون وکلا 1332 شماره 35
- کانون وکلا 1332 شماره 34
- کانون وکلا 1332 شماره 33
- کانون وکلا 1332 شماره 32
- کانون وکلا 1332 شماره 31
- کانون وکلا 1332 شماره 30
سال ۱۳۳۱ (۷)
- کانون وکلا 1331 شماره 29
- کانون وکلا 1331 شماره 28
- کانون وکلا 1331 شماره 27
- کانون وکلا 1331 شماره 26
- کانون وکلا 1331 شماره 25
- کانون وکلا 1331 شماره 24
- کانون وکلا 1331 شماره 23
سال ۱۳۲۹ (۸)
- کانون وکلا 1329 شماره 20 و 21 و 22
- کانون وکلا 1329 شماره 18 و 19
- کانون وکلا 1329 شماره 16 و 17
- کانون وکلا 1329 شماره 15
- کانون وکلا 1329 شماره 14
- کانون وکلا 1329 شماره 13
- کانون وکلا 1329 شماره 12
- کانون وکلا 1329 شماره 11
سال ۱۳۲۸ (۲)
- کانون وکلا 1328 شماره 10
- کانون وکلا 1328 شماره 9
سال ۱۳۲۷ (۸)
- کانون وکلا 1327 شماره 8
- کانون وکلا 1327 شماره 7
- کانون وکلا 1327 شماره 6
- کانون وکلا 1327 شماره 5
- کانون وکلا 1327 شماره 4
- کانون وکلا 1327 شماره 3
- کانون وکلا 1327 شماره 2
- کانون وکلا 1327 شماره 1
چکیده
متن
کلیات: در هیچ یک از ادیان و قوانین بشری بقدریکه در شریعت اسلام موضوع صلح اهمیت دارد رعایت نشده و مشخص نیست-صلح در شریعت اسلام و کتب فقها باب مخصوصی داشته و دارای شعب و تقسیمات مختلفه و شرایط کیفیات مبسوطه و مفصلهئیست که در این رساله مختصری از آنها را که تقریبا متفق علیه فرق مختلفه ا سلامی است و یا در صورت متفق علیه نبودن مخالف زیاد مهمی ندارد ذکر مینمائیم.
تعریف کلی صلح در مذهب اسلام-صلح عقدی است که تشریح شده برای قطع تجاذب و رفع تنازع و در این تعریف کلی مباحث و صور مخصوصی است که بدوا بذکر آنها میپردازیم.
اول-موارد عمومی صلح-مجموع عقیده فقها آنست که اساسا صلح در چهار مورد است.
1-صلح بین مسلمین و اهل حرب مثل صلح معروف حدیبیه و صلح بعضی از قراء خیبر و صلح با نصارای نجران و یهود که در زمان حضرت رسول بوده و ما خلاصهئی از نکات تاریخی آنرا در این فصل ذکر میکنیم.
صلح حدیبیه-در سال ششم از هجرت نبویه که مقرر گردید از طرف رسول اکرم وجوب زیارت خانه خدا و اعمال حج و برای اجرای این آئین حرکت فرمودند بجانب مکه در حوالی(حدیبیه)(یکی از منازل فاصله بین مکه و مدینه در راه قافله روی سابق)بحضرت ختمی مرتبت اطلاع دادند که قریش از طرف ابو سفیان و سایر بنی اعمام آن عدهئی جمع و در خیابان جلوگیری و قتال با حضرت و اصحابش هستند حضرت (عثمان ابن عفان)را که محبوب قریش بود برسالت نزد آنها فرستاد که جلوگیری از جدال شده و نیت حضرت را برای آنها بیان کند-قریش عثمان را توقیف و این خبر بحضرت رسیده بیعت تازه باصحابه منعقد(در اخبار این بیعت را به بیعت الرضوان مینمامند)و این خبر بقریش رسیده متزلزل شدند-شخصی موسوم به(سهیل ابن عمرو)را معین نمودند که بیاید حضور حضرت و صلحنامهئی منعقد نمایند که خلاصه شرایط آن اینست«سال ششم که عزم طواف مکه نمودند باز گردند-و انجام طواف را بسال بعد موکول نمایند-و بقضای عمره بدل از حج عمل فرمایند-و تا ده سال مسلمانان و مشرکان قریش بجنک و جدال نپردازند و در خفا و علن بر علیه یکدیگر اقدام نه نموده متعرض یکدیگر نشوند و از اهل قریش هر کس بزنهار حضرت ختمی مرتبت درآید قریش متعرضش نشوند-و هر کس هم سوگند قریش باشد مسلمانان باو آزار نرسانند...الخ»
اینمصالحه بقلم علی ابن ابیطالب تنظیم و معروف بصلح حدیبیه گردید
صلح خیبر و فدک-در سال هفتم از هجرت نبوی که حضرت رسالت پناه عازم جنک با یهودیان خیبر گردید وقتیکه در حوالی قلاع خیبر رسید (محیصة ابن مسعود)را بجانب قراء(فدک)روانه فرمودند تا آنها را بدین اسلام و ترک دین یهود دعوت نماید-در اوائل امر یهودیان فدک به پشتگرمی پهلوانان خیبر از قبیل مرحب و غیره توجهی ننموده و جوابهای درشت دادند تا بعد از وقوع فتح خیبر و مغلوبیت یهودیان و غارت اموال آنها خائف شده یکی از رؤسای خودشان را موسوم به(نون ابن یوشع) را با جمعی نزد حضرت خیر المرسلین اعزام و تقاضای انعقاد مصالحهنامه نمودند-و صلحنامه اینطور تنظیم شد که نصف فدک از آن مسلمین و نصف در دست آنها باقی باشد و بقیه یهود(وادی القری)نیز بعد از مختصر مقاومت صلح نامهئی با مسلمین و قبول(جزیه)نمودند که در تواریخ اسلامی از کامل ابن اثیر-و حبیب السیر-و روضت الصفاء مندرج است.
صلح با نصارای نجران-صلح حضرت محمد با نصارای نجران در سال دهم هجرت نبوی انجام شد-و خلاصه آن اینست که چهار نفر از نصارای نجران(عبد المسیح ملقب بعاقب-ایهم-ابو الحارث بن علقمه- سهیید)در مدینه حضور حضرت رسول خاتم رسیده بعد از احتجاجات و محکومیت آنها و حاضر نشدن برای مباهله عقد صلحی منعقد نمودند که به موجب آن سالی دو هزار(حله یمانی)که قیمت هر کدام چهل درم باشد هزار در ماه صفر و هزار در ماه رجب تسلیم نمایند و مسلمانان متعرض آنها نشوند
2-صلح بین اهل عدل و بغی-یعنی صلح در داخله مسلمین بین اهل عدل و تقوی با اهل بغی و اشرار که بعد از حضرت رسول سابقه بسیار دارد مخصوصا زمان بنیامیه به بعد-برای مثال دو فقره آنها را ذکر میکنیم.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
