صلح نامشروع: در فقه

نمونه ای از روایات در مورد صحت و بطلان عقد صلح، این روایت از پیامبر (ص) م. ب. که مورد قبول شیعیان و سنیان است: «الصلح جایز بین المسلمین الا صلحا احل حراما او حرم حلالا»، بدان معنا که هرگونه صلحی میان مسلمانان جایز است مگر صلحی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام نماید. در فقه امامیه اختلافی نیست در اینکه عقد صلح به صورت کلی و فی الجمله، عمومیت دارد یعنی اعیان و منافعی وجود دارند که قابل خرید و فروش و اجاره نیستند اما قابل صلح می‌باشند. از نظر فقیهان امامیه، صلح در امر غیر مشروع یا تحریم حلال و بالعکس باطل است. منبع: جایگاه عدالت ترمیمی در فقه اسلامی و حقوق ایران، خرسندی، 1386 · تفسیر قانون مدنی اسناد آرا و اندیشه‌های حقوقی (با تجدیدنظر و اضافات)، سمت، 1388 · تحقیق در قواعد فقهی اسلامی، دانشگاه امام صادق (ع)، 1390