صلح و سازش

در صلح و سازش ، یک شخص ثالث بی‌طرف به‌عنوان سازشگر یا مصلح به طرفین برای حل اختلاف کمک می‌کند. برخی معتقدند به دلیل مشابهت در روش و اصول، هر دو مفهوم سازش و میانجیگری ، یکی هستند. آنسیترال نیز در بند ۳ ماده ۱ قانون خود هر دو اصطلاح را یکسان انگاشته است. در کشورهای مختلف نیز این دوگانگی وجود دارد؛ برای مثال، در ژاپن «مصالحه» به‌طور کلی در رابطه با میانجیگری مرتبط با دادگاه استفاده می‌شود، درحالی‌که در ایرلند «مصالحه» و «میانجیگری» به‌جای هم به‌کار می‌روند. با وجود این، سازش اغلب برای اشاره به فرایندی استفاده می‌شود که در آن یک شخص ثالث نقش رهبری قوی‌تری ایفا می‌کند و تأثیر بیشتری بر نتیجه نهایی دارد. منبع: «تحلیلی بر اقناع قضایی در فرایند کشف امور موضوعی دعاوی مدنی»، مطالعات حقوق خصوصی، 1401