ضامن

یکی از مسئولین پرداخت که در ماده ۲۴۹ قانون تجارت از آن نام برده شده ضامن است. در این ماده اشاره شده که ضامن با مضمون عنه خود مسئولیت تضامنی در پرداخت وجه سند تجاری دارد. در مقررات مربوط به اسناد تجاری بر خلاف صادر کننده و ظهر نویس که تشریفات و شرایط شکلی آن به تفصیل بیان شده است. در مورد ضامن چنین مقرراتی دیده نمی شود. در برخی از مواد این بخش به ضرورت سپردن ضامن در برخی مواد و مسئولیت ضامن در ماده ۲۴۹ قانون تجارت اکتفا شده است. سکوت قانون تجارت در مورد شیوه و مقررات شکلی ضمانت موجب شده که برخی در مورد نحوه ضمانت قائل به انحصار امضای ظهر سند تجاری برای شکل گیری ضمانت شوند. لذا در این مورد گفته شده است که برای ضمانت یا ظهر نویسی استاد تجاری یاد شده ضامن یا ظهرنویس پشت آن را امضا می کند اعم از اینکه کلمه ضمانت را در کنار امضای خود قید نماید یا نام انتقال گیرنده بعدی را بنویسد یا نویسد و یا مطلب دیگری قید کند لیکن باید به این نکته توجه داشت که مسئولیت امن با ظهر نویس در چک و یا سفته زمانی محقق می شود که ظهر سند تجاری ا توجه به تصریح ماده ۲۴۶ قانون تجارت که مقر میدارد: «ظهرنویسی باید به امضاء ظهر نویسی برسد ...»، ضروت استفاده از امضا برای ظهرنویسی قابل پذیرش ز مهر برای ضمانت منع قانونی نداشته و مجاز است. مسئولیت ضامن با قبول ضمانت آغاز میشود و سقوط آن تابع مقررات مربوط به سقوط تعهدات است. ب. ت. ب. اینکه عقد ضمان از عقود لازم است، ضامن نمی تواند ز ضمانت عدول کند. در نظریه شماره ۷/۱۰۹۷ مورخ ۱۳۴۴/۱۰/۱۸ اداره حقوقی آمده است: پس از وقوع عقد ضمان به نحو صحت ذمه مدیون به صراحت ماده ۶۹۸