ضمان بالانتفاع: نسبت با تقصیر انتفاعی

تقصیر انتفاعی بر سود حاصل از رفتار نامشروع تاکید دارد و ضمان بالانتفاع نیز در یک تحلیل فقهی، نزدیک ترین مبنا برای توضیح این رویکرد در حقوق ایران به شمار می رود. در هر دو، تمرکز از میزان زیان زیان دیده فراتر می رود و منفعتی که عامل تخلف به دست آورده است نیز مورد توجه قرار می گیرد. تفاوت اصلی در مبانی نظری آنها است؛ ضمان بالانتفاع در چارچوب فقه و قواعد ضمان تحلیل می شود، در حالی که نظریه تقصیر انتفاعی در حقوق جدید بیشتر با بازدارندگی، عدالت اقتصادی و کارکردهای نوین مسئولیت مدنی پیوند دارد. منبع: «تحلیلی پیرامون رأی وحدت رویه 811 دیوان عالی کشور از منظر نظریه تقصیر انتفاعی با بررسی تطبیقی در حقوق فرانسه»، دو فصلنامه نقد و تحلیل آراء قضایی، 1405