ضمان: در فقه

در فقه ب. ت. ب. قاعده اصاله اللزوم ، لزوم عقد ضمان مورد پذیرش قرار گرفته، به نحوی که هیچ‌یک از ضامن و مضمون له حق فسخ عقد را ندارند، با این حال در مواردی به مضمون له اجازه فسخ عقد داده شده‌است، همچنین برای وقوع عقد نیز ضامن و مضمون له باید واجد شرایط عقد لازم از قبیل بلوغ و عقل و اختیار باشند. بنا به اجماع فقها ، در مورد اعسار ضامن در زمان عقد، در صورت عدم اطلاع مضمون له از اعسار وی، مضمون له حق فسخ خواهد داشت. منبع: ترمینولوژی فقه اصطلاح‌شناسی فقه امامیه، پیک کوثر، 1391 · شرح قانون مدنی (جلد دوم)، گنج دانش، 1387