ضمان عرفی

ضمان عرفی نوعی تعهد تضمینی است که بر پایه عرف و نیازهای عقلایی شکل می گیرد و به موجب آن شخص، پرداخت دین، ایفای تعهد یا جبران خسارت دیگری را بر عهده می گیرد، بدون آنکه لزوما دین موجودی از ذمه مدیون به ذمه ضامن منتقل شود. ضمان عرفی از این جهت با عقد ضمان مصطلح که در فقه امامیه غالبا بر نقل ذمه استوار است تفاوت دارد و می تواند دامنه گسترده تری از تعهدات موجود یا آینده را پوشش دهد.