دکترین
ضمان عرفی: مفهوم
در ضمان عرفی ، ضامن الزام یا تعهدی را برای تضمین اجرای تعهد دیگری می پذیرد. این الزام ممکن است به صورت تعهد به پرداخت در صورت عدم ایفای تعهد توسط بدهکار اصلی، جبران خسارت یا تضمین نتیجه مشخصی تحقق پیدا کند. برخلاف عقد ضمان مصطلح ، تحقق ضمان عرفی لزوما موجب اشتغال فوری ذمه ضامن به دین دیگری و برائت بدهکار اصلی نمی شود. در بسیاری از موارد، مسئولیت ضامن تنها پس از تخلف متعهد اصلی یا وقوع وضعیت پیش بینی شده فعلیت پیدا می کند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.