ضمان مالم یجب: ضمان عرفی

در جایی که ضرورت اقتضا کند، ضمان مالم یجب صحیح است، مانند کشتی ای که بر اثر بار زیاد در شرف غرق شدن است. در این هنگام برای سبک شدن و غرق نشدن کشتی یکی از مسافران به مالک کالا می‌گوید: کالای خ. ر. ب. دریا بینداز و من ضامن آن هستم. در این فرض ضمانت صحیح است و ضامن باید قیمت ‌ یا مثل آن کالا را به مالکش بپردازد. لیکن در حقیقت ، چنین ضمانی، ضمان اصطلاحی که موجب نقل مال از ذمّه مضمون عنه به ذمّه ضامن می‌شود، نیست، بلکه ضمان به معنای عرفی آن (تحمل مسئولیت و تعهد) است. به قول مشهور، در صورت نبود خوف و ضرورت، چنین ضمانی صحیح نیست، لیکن برخی آن را مطلقا صحیح دانسته‌اند. منبع: الخلاف، ج۵، ص۲۷۵ · مستمسک العروة، ج۱۳، ص۳۵۹ · العروة الوثقی، ج۵، ص۴۴۱ ۴۴۲