طرفین قرارداد قبل یا بعد از اختلاف داوری را می پذیرند و

طرفین قرارداد قبل یا بعد از اختلاف داوری را می پذیرند و بعد از تحقق اختلاف در صدد حل و فصل آن بر می آیند. داور بر اساس موضوع و حدود اختیاری که از طرفین به دست می آورد به این منظور دخالت میکند و رأی او جز با توافق آنها قابل رد نیست و اختلاف طرفین را در نهایت روشن و حل و فصل می کند. اگر داور بدون حل موضوع و تعیین راه حلی در این خصوص اعلام نظر کند با قصد طرفین معارضه نموده و از عهده مسئولیت خود نیز بر نیامده است زیرا مهمترین غرض طرفین را نادیده گرفته است. به همین جهت، داور باید در تمام موضوعات رأی دهد و نادیده گرفتن برخی از آنها، خلاف اصول داوری و مستوجب مسئولیت برای داور و امکان ابطال رأی او در صورت غیر قابل تفکیک بودن م. ب.. طرفین قرارداد با پیش بینی داوری صلاحیت مستقیم دادگاه را کنار گذاشته و داور را جایگزین میکنند تا زمانی که رأی داور صادر شود. با صدور رأی صلاحیت دادگاه با در نظر گرفتن محدودیت هایی اعاده میشود که دعوای ابطال یا درخواست اجرای رأی داور از جمله مظاهر آن می باشند. دادگاه به حکم اصل استمرار خدمات عمومی در هیچ زمانی تعطیل بردار نیست و ضمانت اجرای تصمیم های خود را نیز همیشه در اختیار دارد اما داور این گونه نیست زیرا اولا برخلاف اصل استقرار و استمرار دادگاه داور از این اصول بهره مند نیست؛ زیرا داوری باید در یک نقطه شروع» شود و تا به این مرحله نرسد استقرار نیافته است. بدیهی است که اگر داوری شروع نشده باشد، داور نیز حق دخالت ندارد. شروع داوری نیز قواعد ویژه ای دارد و احراز آن همیشه آسان نیست. با شروع داوری و استقرار آن نیز نمیتوان انتظار استمرار داوری را داشت زیرا مدت داوری اختیار داور در امتناع از ایفای وظایف و علل دیگر، مانع از توسل سید جمال قانون داوری تجاری بین المللی ایران همسو با قانون نمونه داوری آنسیترال مجله حقوقی نشریه دفتر خدمات حقوقی بین المللی جمهوری اسلامی ایران شماره ۲۳ زمستان ۱۳۷۷، ص ۷۷؛ محبی محسن نظام داوری اتاق بازرگانی بین المللی ۲۴ ۱۳۷۸، ص ۸۰ به عقیده یکی از حقوقدانان در مورد این قرارها تأمین خواسته و دستور موقت ظاهراً در حقوق ایران داوران چنین اختیاری را ندارند. در قانون آیین دادرسی مدنی نیز چنین اختیاری به داوران تفویض نشده است؛ اما اگر فوریت اقتضا کند، کسانی که رسیدگی به دعوای آنها در صلاحیت مرجع داوری است می توانند با مراجعه به دادگاه صالح، درخواست صدور دستور موقت کنند. دستور موقت در صورت اقتضا از ناحیه دادگاه صادر میشود و دادگاه باید گواهی اقامه ی دعوای اصلی در مرجع داوری را بپذیرد. عابدیان میرحسین داوری در امور تجاری ماهنامه تعالی حقوق شماره ۱۸، ص ۱۴ همیشگی طرفین اختلاف به داور میشوند ثانیاً دادگاه در هر زمان میتواند تصمیم های خود را اجرا نماید و از ضمانت اجرای قوی و فوری برخوردار است اما داور فاقد این تضمین ها بوده و تنها می تواند طرحی را در قالب دستور فوری پیشنهاد دهد تا بعد از تأیید در دادگاه و به دستور این مرجع به مرحله اجرا در آید. ثالثاً دادگاه، صلاحیت رسیدگی به همه امور و موضوعات اعم از نهایی و غیر نهایی موقت را دارد در حالی که صلاحیت داور خلاف اصل است و در هر مورد باید توافق طرفین در اعطای اختیار به داور احراز شود.