طعام: حکم خوردن حیوانات

حیوانات یا دریایی‌ اند یا غیردریایی. غیر دریایی نیز به پرندگان ، چارپایان و حشرات تقسیم می‌شوند. هرچند اصل اوّلی در حیوانات- همچون سایر خوردنی ها- اباحه و حلّیت است؛ لیکن در خصوص آنها اصل عدم تذکیه نیز وجود دارد و همین امر، منشأ اختلاف شده که در موارد شک در حلّیت و حرمت حیوانی، به جهت شک در قابلیت آن برای تذکیه آیا به اصل اباحه رجوع و در نتیجه به حلال گوشت بودن حیوان مشکوک حکم می‌شود، یا به اصل عدم تذکیه رجوع و حکم به حرام گوشت بودن آن می‌گردد. ۳. ۱ - حیوانات دریایی به قول مشهور ، انواع حیوان دریایی جز ماهی و میگو حرام گوشت است؛ بلکه بر آن ادعای اجماع شده است. ماهی نیز اگر فلس ( پولک ) داشته باشد، حلال وگرنه بنابر مشهور حرام است. ۳. ۲ - حیوانات غیر دریایی ۳.۲. ۱ - پرندگان از پرندگان، چنگال داران، مانند عقاب و مسخ شدگان ، همچون طاووس ، غیر خوردنی‌ اند. در موارد شک در خوردنی یا غیر خوردنی بودن پرنده‌ ای به نشانه ‌های تعیین شده، یعنی مقدار بال زدن و داشتن چینه دان یا سنگ دان یا خارِ پشت پا رجوع می‌شود. ۳.۲. ۲ - چارپایان از این نوع، درندگان ‌ مانند شیر ، و مسخ شدگان همچون فیل ، غیر خوردنی‌ اند. ۳.۲. ۳ - حشرات همه انواع حشرات، مانند موش و عقرب غیر خوردنی ‌اند. ۳. ۳ - اسباب حرام شدن گوشت حیوان حلال گوشت‌ نجاستخواری ، خوردن شیرخوک و موطوء انسان واقع شدن، اسباب حرام شدن حیوان حلال گوشت‌ اند. ۳. ۴ - حکم تخم جانوران خوردنی و غیر خوردنی بودن تخم جانوران، تابع خوردنی و غیر خوردنی بودن گوشت آنها است. منبع: عوائد الایّام، ص۶۰۸-۶۱۱ · جواهر الکلام، ج۳۶، ص۲۴۱ · جواهر الکلام، ج۳۶، ص۲۴۳ · جواهر الکلام، ج۳۶، ص۲۹۸ · مستند الشیعة، ج۱۵، ص۷۴ · جواهر الکلام، ج۳۶، ص۲۹۲-۲۹۴ · مستند الشیعة، ج۱۵، ص۹۹ · جواهر الکلام، ج۳۶، ص۲۹۶ · جواهر الکلام، ج۳۶، ص۳۳۳-۳۳۴