طلاق

طلاق در لغت، به معنای رها کردن و در اصطلاح حقوقی، ایقاعی تشریفاتی است که به موجب آن مرد ، نکاح دائم را به پایان می‌رساند، در واقع خروج از رابطه زوجیت ، با لفظ خاص، یا زایل شدن قید زوجیت در نکاح دائم، با لفظ مخصوص و در حضور شهود را طلاق گویند. به زنی که با تشریفات خاصی از قید زوجیت زوج، رهایی می‌یابد؛ « مطلقه » گویند؛ و فرایندی را که موجب مفارقت او از شوهرش گردد؛ طلاق نامند. منبع: حقوق مدنی (جلد پنجم) (طلاق، متعه، اولاد، خانواده، انفاق، حجر و قیمومت)، اسلامیه، 1375 · اساس در قوانین مدنی (المدونه)، گنج دانش، 1387 · تفسیر جامع آیات الاحکام (جلد دهم) (طلاق و دیگر عوامل رفع نکاح)، سایه، 1385