طلاق بدعی

در فقه امامیه ، طلاق را به دو دسته طلاق بدعی (بدعت) و طلاق سنی (سنت) تقسیم می کنند. طلاق بدعی به معنای طلاق نامشروع و حرام است که عبارت است از طلاق در حال حیض و نفاس ، طلاق در طهر مواقعه و ...، که تمامی این طلاق ها، باطل است. منبع: مختصر حقوق خانواده، میزان، 1388