طلاق به درخواست زن به جهت ترک نفقه — فسخ نکاح به جهت تدلیس یا تخلف

هرگاه زن باکره نبود و بکارت را ترمیم کرده ولی آن را اظهار نکرده باشد، ب. ت. ب. اهمیت بکارت طبیعی در عرف جامعه ایرانی و لزوم اظهار آن هنگام ازدواج، می توان گفت این رفتار یک نوع تدلیس به شمار می آید. تدلیس در نکاح به دلالت ماده ۶۴۷ قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات وصف کیفری داشته و مجازات آن نیز ۳ ماه تا یک سال حبس است. قانون مدنی درباره تدلیس در نکاح به صورت مجزا و جداگانه ماده ای وضع نکرده و به همان مواد ۴۳۸ الی ۴۴۰ اکتفا نموده است. تخلف از شرط صفت ماده ۱۱۲۸ قانون مدنی بیان داشته: هرگاه در ی. ا. ط. صفت خاصی شرط شده و بعد از عقد معلوم شود که طرف مذکور فاقد وصف مقصود بوده، برای طرف مقابل حق فسخ خواهد بود خواه وصف مذکور در عقد تصریح شده یا عقد متبایناً بر آن واقع شده باشد. مثلاً دختر در اثر ورزش بکارت خود را از دست داده باشد، ولی خودش مطلع نباشد و با وصف باکره بودن ازدواج کرده باشد. پس آنچه حائز اهمیت است این م. ب. که وصف مدنظر یا صراحتاً در عقد آمده یا اینکه وارد قلمروی تراضی طرفین و قصد مشترک شده باشد.