دکترین
عرف حقوقی
عرف حقوقی قاعده ای است که در نتیجه تکرار و استمرار رفتار اجتماعی همراه با پذیرش الزام اور بودن آن شکل می گیرد و در شرایط مقرر می تواند به عنوان یکی از منابع حقوق مورد شناسایی قرار گیرد. عرف حقوقی در مکتب تاریخی جایگاهی بنیادی دارد و حقوق اساسا محصول تدریجی قواعدی تلقی می شود که در زندگی اجتماعی تثبیت شده اند.
منبع: «مکتب تاریخی حقوق»، تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، 1398
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.