عقد حفاظت و ودیعه — در دامنه عقود و قراردادها

در دامنه عقود و قراردادها، عقد حفاظت به عقد ودیعه می ماند و اندک جلوه های ویژه در آن مانع از این پندار نیست. چه به مانند ودیعه؛ دادورز (مودع و امانت گذار) به دیگری یعنی حافظ مستودع و امانت گیرنده نیابت میدهد تا مال بازداشت شده را با شرایطی حفظ و نگهداری نموده و به هنگام مطالبه وی باز پس دهد <a class="artref" href="/ماده/ماده-607-a_0815110236254">ماده ۶۰۷ ق. م</a>). حافظ گرچه نسبت به مال، تعلق مالکانه ندارد اما از باب الحاکم ولی المتننع به نیابت از داد باخته صاحب مال مبادرت به این عمل نماید (ماده ۶۰۹ ق.م. را قبول نماید اما در مورد حافظ، این اراده دادگاه است که در نهایت بر حافظ تحمیل می شود و تا زمان موافقت دادگاه با تغییر حافظ) سمت حافظ باقی است نمی تواند به برداشت دوگانه از همنوعی پیوند حافظ و دادورز با مودع و مستودع بیانجامد. در ودیعه نیز در صورت عدم دسترسی به صاحب مال یا گذر زمان تا تسلیم مال به او یا نماینده او، مسئولیت امین پابرجاست و امین حق ندارد تا دسترسی به صاحب مال مال را رها نماید. ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. را قبول نماید اما در مورد حافظ، این اراده دادگاه است که در نهایت بر حافظ تحمیل می شود و تا زمان موافقت دادگاه با تغییر حافظ) سمت حافظ باقی است نمی تواند به برداشت دوگانه از همنوعی پیوند حافظ و دادورز با مودع و مستودع بیانجامد. در ودیعه نیز در صورت عدم دسترسی به صاحب مال یا گذر زمان تا تسلیم مال به او یا نماینده او، مسئولیت امین پابرجاست و امین حق ندارد تا دسترسی به صاحب مال مال را رها نماید. تصویب دادگاه به تغییر حافظ با درخواست او به هر دلیلی که باشد حتمی است و طی این تشریفات کوتاه ماهیت قرارداد حافظ با دادورز را دگرگون نمی سازد. از سوی تفاوت قرار دادها در اثر اصلی یا مقتضی و ذات آنها است. تفاوت دو قرارداد و رابطه حقوقی در برخی آثار و احکام جزئی موجب دگرگونی ماهیت آن دو نمی شود یا موجب نمی شود عقدی از قلمرو عقود معین به سوی عقود نامعین سوق یابد.