دکترین
عناصر قاعده اکراه (قواعد فقه): شرایط تحقق تهدید
عناصری چون ناچار بودن یا عدم رضا که در تعاریف اکراه به کار گرفته شده است، همه امور نسبی هستند و با توجه به جنبه‌های حقوقی اکراه، بسیار لازم بوده است که شرایطی برای تحقق آن مقرر گردد. این شرایط در مذاهب گوناگون فقهی، مبنایی عرفی داشته، و از مستندات نقلی بی‌بهره بوده است. ۳.
۱ - قابلیت توجه اولین شرط تحقق تهدید این است که وعید و تهدید مکره از سوی اکراه کننده؛ در اکراه باید معتنابه و قابل توجه باشد؛ به نحوی که بتواند مکره را به موضع اضطرار و ناچاری کشانده، موجب زوال رضا و محدودیت اختیار او شود. پیش از این گفته شد که در اکراه ملجی ، خوف تلف نفس یا نقص عضو و یا ایراد ضرب منتهی به فوت وجود دارد. تهدید مورد نظر در اکراه نیز باید از این گونه باشد. ۳.
۲ - فعلیت تهدید دومین شرط تحقق تهدید این است که تهدید فعلیت داشته باشد، یعنی تهدید در حال انجام یا قریب الوقوع باشد؛ به نحوی که در صورت امتناع و مقاومت مکره ، عملی شدن تهدید، هر لحظه متوقع باشد. در غیر این صورت، مکره فرصت کافی برای رفع تهدید از خود دارد؛ بنابراین تهدیداتی که فاصلۀ زمانی میان اظهار و فعلیت یافتن آنها به حدّی است که مکره به نحوی قادر به دفع آنهاست، هیچ کدام نمی‌توانند مجوّز ارتکاب فعل حرام باشند. از این رو اقدام وی به انجام عمل مورد در خواست حضور مکره و غیاب وی مورد توجه و بحث فقها واقع شده است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.