دعاوی مشترک / ۲۳۷ اعتراض ثالث نسبت به حکم — هم چنین در مواردی که شخص ثالث

اگر حکمی از سوی دادگاه صادر شود، این حکم نه تنها نسبت به طرفین پرونده، معتبر و مجری است که نسبت به اشخاص ثالثی هم که در دعوا به عنوان ی. ا. ط. حضور نداشته اند، قابلیت اجرا دارد. متضرر شود، شخص ثالث می تواند دادخواست اعتراض ثالث را تقدیم دادگاه کرده و از حقوق خود در دادگاه دفاع کند. به عنوان مثال ممکن است دادگاه حکمی دایر بر الزام شخصی به تنظیم سند رسمی صادر کند و شخص ثالثی بعد از صدور حکم، مدعی مالکیت ملک به استناد مبایعه نامه ی عادی شود. هم چنین در مواردی که شخص ثالث از رأی داور متضرر شود، می توان دادخواست خود مبنی بر اعتراض ثالث را تقدیم دادگاه کند. اعتراض ثالث به دو شکل ممکن است مطرح شود که عبارتند از: اعتراض ثالث اصلی و اعتراض ثالث طاری در اعتراض ثالث اصلی، شخص ثالث مستقیماً نسبت به رأی دادگاه اعتراض میکند. این اعتراض مستلزم ارایه ی دادخواست است؛ اما اعتراض طاری زمانی موضوعیت دارد که در یک دعوا، ی. ا. ط. دعوا به رأیی که قبلاً صادر شده است استناد کند و طرف مقابل نسبت به رأی مورد استناد اعتراض داشته باشد. این اعتراض نیاز به تقدیم دادخواست مجزا نیست و دادگاه ابتدا به اعتراض شخص نسبت به رأی مورد استناد رسیدگی میکند و سپس در خصوص دعوای اصلی وارد رسیدگی می شود. لازم به ذکر است که اعتراض ثالث موجب تأخیر اجرای حکم قطعی نمیباشد؛ اما اگر اجرای حکم موجب بروز ضرر غیر قابل جبرانی شود، دادگاه می تواند، پس از اخذ تأمین مناسب از معترض ثالث قرار تأخیر اجرای حکم را صادر کند. شخص ثالثی که نسبت به حکم صادره از دادگاه معترض است و در جریان دادرسی حضور نداشته است. خواهان م. ب. و طرفین پرونده ی اصلی که حکم له و علیه آنها صادر شده است نیز خوانده ی دعوا محسوب میشود. اعتراض ثالث به حکم در همان مرجعی طرح میشود که حکم اصلی را صادر کرده است. مگر در خصوص اعتراض ثالث طاری همان دادگاهی که دعوای اصلی در آن مطرح است به اعتراض ثالث رسیدگی می کند.