اسناد است تجاری — به موجب ماده ۱۱۰ قانون آیین دادرسی

به موجب ماده ۱۱۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی در دعاویی که مستند آنها چک یا سفته یا برات باشد و همچنین در مورد دعاوی مستند به اسناد رسمی و دعاوی علیه متوقف، خوانده نمی تواند برای تأمین خسارات احتمالی خود تقاضای تأمین برابر ماده ۱۴۴ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در أمور مدنی: اتباع دولت های خارج، چه خواهان اصلی باشند و یا به عنوان شخص ثالث وارد دعوا گردند، بنابه درخواست طرف دعوا، برای تأدیه خسارتی که ممکن است بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله به آن محکوم گردند باید تأمین مناسب بسپارند . درخواست اخذ تأمین فقط از خوانده تبعه ایران و تا پایان جلسه اول دادرسی پذیرفته می شود. با این حال و به موجب بند ۲ ماده ۱۴۵ همان قانون در دعاوی راجع به برات، سفته و چک، اتباع بیگانه اگر خواهان باشند از دادن تأمین معاف می باشند. اصل استقلال امضاها در اسناد تجاری بدین معناست که هر یک از امضاء کنندگان سند تجاری ضامن پرداخت سند تجاری هستند و تعهد و مسئولیت او مستقل از تعهد و مسئولیت سایر امضاء کنندگان است؛ بنابراین اگر یکی از امضاء کنندگان سند با اثبات اینکه امضاء وی جعل شده با اهلیت نداشته از مسئولیت یاد شده معاف شود، سایر امضاء کنندگان نمی توانند این امر را وسیله ارزش و اعتماد سند تجاری قرار دهند و از خود سلب مسئولیت کنند؛ به عبارت دیگر اگر یکی از امضاء کنندگان از مسئولیت رها شود سایر امضاء کنندگان کماکان در برابر دارنده خطی سند مسئول و پاسخ گو هستند.