فقدان اثر تعلیقی بر فرجام خواهی — درخواست فرجام بنا به اصل موجب تاخیر

درخواست فرجام بنا به اصل موجب تاخیر یا توقف اجرای حکم نمی شود و برخلاف طرق عادی شکایت از رای اثر تعلیقی بر اجرا ندارد. به طوری که ماده ۳۸۶ ق.آ.د.م تصریح می نماید: درخواست فرجام، اجرای حکم را تا زمانی که حکم نقض نشده است به تاخیر نمی اندازد... مگر آنکه موجبات توقف یا تاخیر اجرای حکم برابر بندهای الف و ب ماده ۳۸۶ ق.آ.د.م فراهم گردد که شرح آن پیشتر مطرح گردید. یا اینکه شعبه دیوان عالی کشور و یا هیات عمومی شعب حقوقی مبادرت به صدور رای نموده و رای قطعی موضوع اجرا را نقض نمایند. همچنین در مواردی که رای موضوع فرجام مصداق آرای مقرر در ماده ۳۲ حمایت خانواده و نیز بخش اخیر ماده ۲۲ ق.ث باشد، اجرای رای وابسته به سپری شدن مهلت فرجام خواهی یا ابرام رای به موجب رسیدگی فرجامی است. در موردی هم که درخواست فرجام خواهی به جهت سپری شدن مهلت قانونی از طریق دادستان کل کشور صورت می گیرد برابر ماده ۳۸۹ ق.آ.د.م داد باخته می تواند از دفتر دادستانی کل گواهی درخواست و پذیرش تقاضا دریافت داشته و به استناد آن از دادگاه نخستین و صادر کننده مجری حکم درخواست تعلیق یا توقف اجرای حکم بنماید. دادگاه تکلیف دارد با اخذ تامین مناسب از داد باخته دستور توقف اجرای رای را صادر نماید.